معامله چنان كه در آيات بعدى خواهد آمد ، مشترى خداست ، فروشنده مؤمن ، متاع مالها و جانها ، قيمت آمرزش گناهان و دخول بهشت و پيروزى بر دشمن .
نكره آمدن
عَذابٍ أَلِيمٍ
براى بزرگى و غير قابل وصف بودن است .
11 -
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُجاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوالِكُمْ وَ أَنْفُسِكُمْ ذلِكُمْ خَيْرٌ لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ تَعْلَمُونَ
.
اين آيه و آيات بعدى بيان تجارت است ،
فِي سَبِيلِ اللَّهِ
نشان مىدهد كه جهاد بايد در راه خدا و براى توحيد و دفاع از حق باشد ، براى راندن دشمنان توحيد و يا گشايش محيط توحيد ، اقدام شود ، ايمان به رسول در رديف ايمان به خدا است و در صورت عدم ايمان به رسول ، شخص با وجود ايمان به خدا كافر است چنان كه آيهء 151 سوره نساء آن را روشن مىكند .
تُؤْمِنُونَ . . .
جواب سؤال مقدر است ، گويى كسى مىگويد : آن تجارت كدام است ؟ در جواب فرموده :
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ . . .
مقدم شدن « اموالكم » ظاهرا براى اهميت بذل مال بوده است .
در شأن نزول آيه نقل شده : مسلمانان بعد از نزول
تُنْجِيكُمْ مِنْ عَذابٍ أَلِيمٍ
گفتند : اگر آن تجارت را مىدانستيم اموال و جانهاى اولاد خويش را در راه آن بذل مىكرديم : در جواب آنها
تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ . . .
آمد .
12 -
يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَ يُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ وَ مَساكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ
.
كلمهء
يَغْفِرْ لَكُمْ
جواب شرط محذوف است يعنى « ان تؤمنوا باللّه و رسوله و تجاهدوا يغفر لكم . . . » ، وعدهء غفران و دخول بهشت مطلق است خواه مجاهد شهيد بشود و يا صحيح بر گردد .
در كافى از امام صادق عليه السّلام نقل شده كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله در جواب جوانى كه مىگفت : من به جهاد علاقهمندم فرمود :
« . . . فجاهد في سبيل اللَّه فان تقتل