به توسط آن حضرت بوده است .
صدوق رحمه اللَّه در ثواب الاعمال از ابو ايوب خزاز از محمّد بن مسلم روايت كرده :
« عن ابى عبد اللَّه و ابى جعفر عليهما السّلام قالا : من قرء سوره و الطور جمع اللَّه له خير الدنيا و الاخرة »
اين روايت در مجمع البيان نيز نقل شده است .
4 - سوره مباركه بىشك مكى است ، كسى خلاف آن را نگفته است آيات سوره شاهد صدق اين مطلب هستند ، وانگهى مىشود يقين كرده كه همه سوره به يك بار نازل شده است .
مطالب سوره و غرض آن
اين سوره با سوگندهاى مؤكد اعلام مىدارد كه عذاب آخرت حتمى است سپس مقدارى در وصف اهل عذاب و وصف اهل جنت توضيح مىدهد و از واقعيات عجيبى از جريان اهل بهشت پرده بر مىدارد ، آن گاه به طور تفصيل به تكذيب مشركان مىپردازد كه رسول خدا را جادوگر و ديوانه و خيال پرداز مىگفتند .
و بيان مىدارد كه مشركان كارهاى نيستند اگر مىگويند : قرآن ساخته پيامبر است ، نظير آن را بياورند ، آنها مقهور قدرتها و نظامهاى خدايند در آخر به رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله دستور مىدهد كه در مأموريت خودش خويشتندار باشد و با تسبيح و حمد يارى و عنايتهاى خدا را به سوى خويش سرازير گرداند ، سياق اين سوره ، نزديك به ذاريات و مرسلات و نازعات است .
على هذا مطلب عمدهء سوره مباركه معاد و نبوت است كه انكار آن دو انكار توحيد نيز مىباشد .