رجوع شود به سورهء اعراف و طه .
64 -
وَ أَزْلَفْنا ثَمَّ الْآخَرِينَ
:
يعنى فرعون و قومش را به آنجا نزديك كرديم .
65 و 66 -
وَ أَنْجَيْنا مُوسى وَ مَنْ مَعَهُ أَجْمَعِينَ ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ
.
با باز گذاشتن دريا ، موسى و يارانش را نجات داديم و با به هم آوردن آب ، فرعونيان را غرق كرديم .
67 و 68 -
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
.
دومين بار است كه اين دو آيه تكرار مىشود ، الميزان فرموده : ظاهر سياق آنست كه « ذلك » اشاره باشد به همهء ماجرايى كه گذشت يعنى بعثت موسى و هارون ، تبليغ فرعون ، نجات بنى اسرائيل و غرق فرعونيان ، و مراد از « اكثرهم » اهل همين ماجرا است ، يعنى در اين قصه كه گفته شد دليلى هست بر توحيد خدا و نبوت ، ولى اكثر آنان كه قصهء آنها گفته شد مؤمن نبودند .
به نظرم اين در صورتى صحيح است كه « ذلك » به غرق فرعونيان اشاره نباشد و گر نه غرق خودشان به خودشان آيت مىشود يعنى در بعثت موسى و هارون و عصا و يد بيضاء و گذشتن بنى اسرائيل از دريا دليلى بر توحيد و نبوت هست ولى چون اكثر آنها ايمان نياوردند ، گرفتار و هلاك شدند ، جملهء
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً
. حاكى است كه اين آيت پيوسته هست نه فقط براى آنها ، بلكه براى همه .
بعيد نيست كه ضمير « اكثرهم » راجع به قوم حضرت رسول صلى اللَّه