شرك دعوت مىكرد ، به همين منظور ، سرگذشت هود ، صالح ، لوط ، شعيب و موسى عليهم السّلام و عكس العمل امتهايشان نيز نقل و بررسى شده است . به نظرم چون در سورههايى كه قبل از اعراف نازل شدهاند حكايت نوح عليه السّلام به تفصيل آمده است لذا در اين سوره به اختصار نقل گرديده است . به هر حال اشراف و گردنكشان قوم نوح ، او را گمراه خطاب گرده و از دعوت توحيديش سرپيچى نموده و تكذيبش كردند و در نتيجه همهشان غرق شده و گرفتار قهر خدا گشتند .
ناگفته نماند : به موجب آيهء :
وَ لِكُلِّ أُمَّةٍ رَسُولٌ فَإِذا جاءَ رَسُولُهُمْ قُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ وَ هُمْ لا يُظْلَمُونَ
يونس / 47 هر قومى كه با پيامبر خود به مبارزه برخاسته و او را تكذيب كردهاند ، يا به دست همان پيغمبر و يا با عذاب آسمانى تار و مار شدهاند ، ظاهرا اين يكى از سنتهاى خدايى است
وَ لَنْ تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلًا
احزاب / 63 .
59 -
لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ
.
چون نوح اولين پيغمبر قانونگذار و از لحاظ زمان جلوتر از ديگران است حكايتش در اول آمده است . عبادت خدا آن است كه فقط خدا را پرستش كنيم و فقط از او فرمان بريم و فقط او را مطاع بدانيم ، به عبارت ديگر عبادت خدا يگانه شدن بنده براى خداست و بريدن از معبودات باطل ، به نظرم مراد از
اعْبُدُوا اللَّهَ
همين معنى است ، جملهء
ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ . . .
آن را تأكيد مىكند و اشاره است به آنكه اگر دربارهء اللَّه فكر كنيد خواهيد ديد جز او معبودى نمىتواند باشد و نيز معلوم مىشود : نوح و آنها در وجود خدا توافق داشتهاند ، اختلاف فقط در زمينهء عبادت و بندگى بوده است « 1 » همچنين است در جريان هود
هامش
( 1 ) اين مطلب كه مورد نزاع ما بين پيغمبران و مشركان در وجود خدا نبود بلكه در توحيد بود ، در مقدمهء سورهء انعام گفته شده است به آنجا رجوع شود .