176 -
وَ لا يَحْزُنْكَ الَّذِينَ يُسارِعُونَ فِي الْكُفْرِ إِنَّهُمْ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً
.
يعنى اينها كه در كفر اين همه شتاب و عجله بخرج مىدهند محزونت نكنند
لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ
حاكى است كه ضررى بدين و قرآن نخواهند رسانيد ظاهرا منظور آن باشد كه به تو و يارانت ضرر مىزنند اما به مرام تو نتوانند صدمه بزنند .
يُرِيدُ اللَّهُ أَلَّا يَجْعَلَ لَهُمْ حَظًّا فِي الْآخِرَةِ وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِيمٌ
علّت اين اراده همان سرعت و شتاب در كفر است و گرنه خدا با كسى غرضى ندارد
إِنَّ اللَّهَ لا يَظْلِمُ النَّاسَ شَيْئاً وَ لكِنَّ النَّاسَ أَنْفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ
يونس / 44 ولى چون مردم از حق رو گردان شدند خدا رو گردانشان مىكند
فَلَمَّا زاغُوا أَزاغَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ
.
177 -
إِنَّ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْكُفْرَ بِالْإِيْمانِ لَنْ يَضُرُّوا اللَّهَ شَيْئاً وَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ
اين آيه از آيهء اولى اعم است يعنى : نه فقط مسارعين در كفر بلكه همهء آنها كه كفر را با ايمان عوض كردند و بر خلاف نظر خدا زندگى مىكنند به خدا ضررى نخواهند زد بلكه كفر آنها فقط به عذاب اليم خودشان خواهد انجاميد .
178 -
وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا أَنَّما نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِأَنْفُسِهِمْ إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً وَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِينٌ
اين آيه جواب سؤالى است كه از آيهء قبلى ناشى مىشود و آن اينكه :
اگر كفار به خدا ضررى نمىتوانند بزنند ، پس چطور شده كه بر خلاف نظر خدا هر كارى مىكنند و صدمهاى نمىبينند ؟ آيا اين ضرر رساندن به خدا و غرض خدا نيست ؟
جواب آنكه : كفار اين مهلت را براى خود توفيق و ضرر به خدا تلقى نكنند ، بلكه سنت خدا آن است كه به انسان مهلت بدهد تا از گناه اشباع شود و به عذاب خوار كننده برسد ( و يا بر گردد و توبه كند و مجالى براى تفكر داشته باشد )