في العلم « 1 » »
منظور مصداق اكمل است .
ناگفته نماند : اين واقعيّت را فقط خردمندان درك مىكنند
وَ ما يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُوا الْأَلْبابِ
.
8 -
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا وَ هَبْ لَنا مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً إِنَّكَ أَنْتَ الْوَهَّابُ
. ادامهء سخن راسخون در علم است كه از خدا مىخواهند مانند منحرفان نباشند ، مراد از
مِنْ لَدُنْكَ رَحْمَةً
رحمت بخصوص خداست كه به همه نصيب نمىشود ، امام صادق عليه السّلام فرموده : از انحراف مطمئن نباشيد و بسيار بگوئيد :
«
رَبَّنا لا تُزِغْ قُلُوبَنا بَعْدَ إِذْ هَدَيْتَنا
« 2 » » .
9 -
رَبَّنا إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ لِيَوْمٍ لا رَيْبَ فِيهِ إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ الْمِيعادَ
ادامهء دعاى راسخون در علم است از
إِنَّكَ جامِعُ النَّاسِ . . .
دو مطلب فهميده مىشود يكى اينكه اگر مانند منحرفين باشيم در عذاب خواهيم بود ، دوّم اينكه مقدارى يا بسيارى از آيات قيامت از لحاظ كيفيت وقوع خارجى ، متشابه هستند ، آنها در مقام تسليم مىگويند : خدايا قيامت را با همهء چگونگى هايش قبول داريم و يقين داريم كه همهء مردمان را در آن ، زنده خواهى كرد ، وعدهء تو غير قابل تخلّف است ، ظاهرا
إِنَّ اللَّهَ لا يُخْلِفُ . . .
تتمّه قول آنهاست .
نكتهها
نظرى به متشابه :
از آيات شريفه معلوم گرديد كه قرآن مجيد به دو بخش محكم و متشابه تقسيم مىشود ، محكمات اساس و پايهء قرآنند كه مىشود به آنها مراجعه كرد و وظائف فردى و اجتماعى را دريافت ولى متشابهات
هامش
( 1 ) - تفسير جوامع الجامع
( 2 ) -
« عن سماعة بن مهران قال : قال ابو عبد اللَّه عليه السلام اكثروا من ان تقولوا ربنا لا تزع قلوبنا بعد اذ هديتنا و لا تأمنوا الزيغ » ( عياشى ) .