25 - مژده بده آنان را كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند : بهشتهايى دارند كه جويها از زير آن روان است . هر گاه ميوهاى از آن روزيشان شود گويند اين همان است كه پيش از اين روزى ما شده بود ، و آن رزق را شبيه هم داده شوند و آنها را در آن بهشت همسران پاكى است و در آن جاودانهاند .
كلمهها
فراش : فرش و فراش مصدر هستند به معنى گستردن . به معنى مفعول ( مفروش ) نيز به كار مىروند . چنان كه مراد از آن در آيه معناى مفعولى است يعنى :
مفروش و گسترده .
بناء : مصدر است به معنى بنا ساختن مراد از آن در آيه معناى مفعولى ( مبنى ) است يعنى : بنا شده .
سماء : طرف بالا و هر آنچه در طرف بالا باشد سماء است حتى سقف اطاق ، سماء اطاق است ، به باران نيز سماء اطلاق شده كه در بالا است ، اصل كلمه از « سمو » به معنى بلندى و رفعت مىباشد .
انداد : جمع ند ، و آن به معنى مثل و نظير است چنان كه طبرسى و جوهرى گفتهاند راغب آن را از مثل اخص و به معنى مشاركت در جوهر دانسته است .
سورة : قسمتى از قرآن كه داراى اول و آخر است . سور در اصل به معنى بالا رفتن و سوره به معنى مرتبهء بلند است ، علّت اين تسميه آن است كه هر يك از سورههاى قرآن مانند درجهء بلند و منزل عالى است كه قارى از يكى به ديگرى صعود مىكند رجوع شود به قاموس قرآن ( سور ) .
شهداء : گواهان . ياران . مفرد آن شهيد و به اعتبارى شاهد است . شهود و شهادت در اصل به معنى حاضر شدن و ديدن مىباشد ، به احتمال قوى مراد از آن