نخواهد بود ، انفاق اين گونه مردم ، نيز از اثر و ثواب خدايى خالى نخواهد بود كم باشد آن پاداش يا زياد ، لفظ « فطل » در تقدير « فطل يكفيها » است .
وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
اين جمله براى آنست كه انفاق شما حتما اثر و پاداش مورد مثل را خواهد داشت زيرا كه اين وعدهء خداست و به آنچه مىكنيد خدا بينا و دانا است .
266 -
أَ يَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَنْ تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ لَهُ فِيها مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ وَ أَصابَهُ الْكِبَرُ وَ لَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفاءُ فَأَصابَها إِعْصارٌ فِيهِ نارٌ فَاحْتَرَقَتْ
.
اين مثل ديگرى است براى آنان كه پس از انفاق منت مىنهند و آرزو مىكنند ، خلاصهء مثل آنست كه : شخص پير و از كار افتادهاى است كه قدرت كار كردن ندارد ، فرزندان ضعيفى دارد كه قادر به تأمين خود نيستند . او براى ادارهء خود و فرزندانش فقط يك باغ پر از درختان خرما و انگور و ميوههاى ديگر و جويهاى آب دارد ، ناگهان گردباد تندى به آن مىرسد و در اثر به هم سائيدن درختان ، باغ آتش گرفته و مىسوزد . منت و اذيت بعدى مانند آتشى است كه از نفس شيطانى برخاسته ، ثواب و نتائج انفاق را مىسوزاند و شخص را دست خالى مىگذارد .
اين مثلها براى آنست كه موحد در كارهاى خود هدف عالى داشته و رضاى خدا را در نظر داشته باشد نه اينكه در مرحلهء پست بشرى حركت كند .
امروز معلوم شده : علت آتشسوزى جنگلها ، بادها يا گردبادهايى است كه درختان را بهم سائيده و در اثر سائيده شدن آتش توليد مىشود و جنگل مىسوزد ، اين از امتيازات قرآن مجيد است كه به علت توليد آتش با لفظ « اعصار » كه به معنى فشردن و فشار وارد كردن است ، اشاره مىكند . اين است كه امام صادق عليه السّلام « اعصار » را باد معنى كرده است « 1 » .
هامش
( 1 ) - تفسير عياشى .