[ سوره البقرة ( 2 ) : آيات 188 تا 189 ]
وَ لا تَأْكُلُوا أَمْوالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْباطِلِ وَ تُدْلُوا بِها إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقاً مِنْ أَمْوالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ ( 188 ) يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ قُلْ هِيَ مَواقِيتُ لِلنَّاسِ وَ الْحَجِّ وَ لَيْسَ الْبِرُّ بِأَنْ تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ ظُهُورِها وَ لكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقى وَ أْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوابِها وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( 189 )
188 - اموال يكديگر را در ميان خود به ناحق نخوريد و آن را به حكام و قضات ندهيد تا بدان وسيله قسمتى از اموال مردم را به ناحق و دانسته بخوريد .
189 - از تو از هلالهاى ماه مىپرسند بگو آنها اوقاتند براى ( نظام زندگى ) مردم و براى عمل حج ، نيكى آن نيست كه به خانه از پشت آنها در آئيد بلكه نيك آنست كه تقوى پيشه كنيد ، به خانهها از درهاى آنها درآئيد و از خدا بترسيد تا رستگار شويد .
كلمهها
باطل : ناحق . باطل چيزى است كه در مقام فحص و دقت پايدارى ندارد ( قاموس قرآن ) .
تدلوا : دلو : ظرف آبكشى و فرستادن آن به چاه است . ادلاء به معنى ارسال ، مراد از آن در آيه دادن است « ادلى اليه بالمال : دفعه اليه » .
اهله : جمع هلال . آن ماه يك شنبه و دو شبه است ، به قولى تا شب هفتم هلال است اهلال به معنى بلند كردن صدا است ، ماه را از آن هلال