هستند
أُولئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ
كفره جمع كافر است مثل كفار و فجره جمع فاجر است مثل فجار و جمع محلى بالف و لام افاده عموم مىكند شامل جميع كفار و فجار مىشود ، و و كفر در لغت بمعنى ستر است و از اين باب است كه ميفرمايد :
وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ
بقره آيهء 271 - و از همين باب است كفارات كه ستر مىكند گناهان را :
لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا
زمره آيهء 35 . و توبه كفاره گناهان است كه ميفرمايد :
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا تُوبُوا إِلَى اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً عَسى رَبُّكُمْ أَنْ يُكَفِّرَ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ
تحريم آيهء 8 . و همچنين بليات و مصائب و امراض كه كفاره گناهان است و به همين معنى است كفران نعم الهى كه استناد به غير حق ميدهد مقابل شكر نعم و در اينجا مراد ستر حق است و اين مصاديق زيادى دارد مشركين بجميع اقسام شرك ذاتى صفاتى افعالى عبادتى نظرى كه امر توحيد بر آنها مستور است ، كفار يهود نصارى مجوس كه دين مقدس اسلام بر آنها مستور يعنى معتقد نيستند ، اهل ضلالت مخالفين معاندين ناصبين كه حق ائمه اطهار و امامت آنها را اقرار ندارند چنانچه در زيارت جامعه كبيره مىگويى :
( و من جحدكم كافر و من حاربكم مشرك )
اما شرك آنها اينكه خلفاء سه گانه را شريك على ( ع ) قرار دادند ، و اما كفر آنها كفر جحودى بود كه يقين داشتند و انكار كردند مثل فرعونيان كه ميفرمايد :
وَ جَحَدُوا بِها وَ اسْتَيْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ
نمل آيهء 14 .
و ملحق به آنها اهل بدع و منكرين ضروريات دين كه احكام كفار بر آنها بار است با زياده .
الْفَجَرَةُ
فرق است بين فاسق و فاجر ، فاسق كسى را گويند كه مرتكب كبيره يا اصرار بر صغيره يا منافيات مروت شود مقابل عادل كه مجتنب از اين سه باشد فاجر كسى را گويند كه پرده شريعت را پاره كند و متجاهر بفسق باشد كه امروز در جامعه بسيارى علنا چه ميكنند و مسلما صدى نود آنها بى ايمان هستند يا بى ايمان از دنيا ميروند .
ثم به حمد اللَّه تفسير سورة عبس و يتلوه ان شاء اللَّه تعالى سورة التكوير و بقية السور و الحمد للَّه و الصلاة على رسول اللَّه و آله آل اللَّه و اللعن على اعدائهم اعداء اللَّه من الان الى يوم لقاء اللَّه ، و انا الفقير الى اللَّه المسمى بعبد الحسين و المدعو بالطيب غفر اللَّه ذنوبه بجاه محمد و آله صلى اللَّه عليه و آله .