[ سوره نوح ( 71 ) : آيه 9 ]
ثُمَّ إِنِّي أَعْلَنْتُ لَهُمْ وَ أَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْراراً ( 9 )
پس از اين دعوت چهارى هم علنا آنها را دعوت كردم و هم سرا دوستانه با يك يك آنها نصيحت و ارشاد ميكردم و موعظه و دلالت مينمودم آن هم نه يك مرتبه يا بر بعضى دون بعضى بلكه يك يك آنها .
ثُمَّ إِنِّي أَعْلَنْتُ لَهُمْ
اعلان در ميان جامعه كه همه مجتمع باشند و حاضرين بغائبين برسانند كه تمامى مطلع شوند .
وَ أَسْرَرْتُ لَهُمْ إِسْراراً
كه بفرد فرد آنها هم گفتم آن هم نه يك مرتبه بلكه مكرر در مكرر .
[ سوره نوح ( 71 ) : آيه 10 ]
فَقُلْتُ اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً ( 10 )
پس گفتم به آنها كه طلب مغفرت كنيد پروردگار خود را محققا او بسيار آمرزنده است . استغفار طلب آمرزش است و او مقرون بتوبه است زيرا استغفار بدون توبه و اصرار بر معصيت در خبر دارد ميفرمايد :
كالمستهزء باللّه
است مثل اينكه يكى يك جسارتى به يك بزرگى بكند سپس بگويد ببخشيد باز بكند و بگويد : ببخش و هكذا ميگويند او را استهزاء مىكند . و توبه دست از شرك و كفر و ضلالت و معاصى برداشتن است كه گفتند : در توبه چهار چيز شرط است : 1 - پشيمانى . 2 - عزم بر ترك . 3 - پشيمانى او از روى خوف از عذاب الهى باشد نه از جهات دنيوى مثل اينكه زنا كند و مبتلا بسفليس شود و يا شراب خورد و مبتلا به مرض شود يا قتلى يا سرقتى يا جرحى بكند و مبتلا بحبس و جرم و قصاص شود اين توبه نيست : 4 - تدارك معصيت اگر قابل تدارك باشد و مع ذلك خوف از قبولى توبه و شرمندگى و خضوع و خشوع داشته باشد در چنين حالى استغفار كند خداوند هم وعده داده قبولى توبه و مغفرت خود را كه ميفرمايد :
وَ هُوَ الَّذِي يَقْبَلُ التَّوْبَةَ عَنْ عِبادِهِ وَ يَعْفُوا عَنِ السَّيِّئاتِ
شورى آيهء 24 . و لكن قبولى توبه مشروط به اين است كه ايمان بياورند و قبل از نزول بلاء و حال احتضار توبه كنند كه ميفرمايد :
إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِنْ قَرِيبٍ فَأُولئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَ كانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً وَ لَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ