تعبير بصيحه فرموده در بعضى بصاعقه در سورهء هود ميفرمايد :
وَ أَخَذَ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ
آيهء 70 ، در شعراء تعبير به عذاب فرموده :
فَأَخَذَهُمُ الْعَذابُ
آيهء 158 ، در اعراف برجفه :
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ
آيهء 78 ، در ذاريات بصاعقة :
فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ
آيهء 44 .
اقول : ظاهر اينكه ابتداء صيحه آسمانى كه تعبير برعد ميكنيم به گوش آنها رسيد و در اثر رعد برق كه صاعقه باشد جستن كرد و لو در واقع برق قبل از رعد است لكن چون صدا سرعت سيرش بيشتر است قبلا شنيده مىشود و بعد برق ميسوزاند و چون صاعقه آنها را گرفت رجفه بر آنها عارض شد تا هلاك شدند و تمام اينها عذاب الهى بود در اثر تكذيب آنها قارعه را كه قيامت باشد و تمام اين رعد و برق و رجفه فوق العاده بود كه نامش طاغيه بود يا در اثر طغيان آنها .
[ سوره الحاقة ( 69 ) : آيات 6 تا 7 ]
وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا بِرِيحٍ صَرْصَرٍ عاتِيَةٍ ( 6 ) سَخَّرَها عَلَيْهِمْ سَبْعَ لَيالٍ وَ ثَمانِيَةَ أَيَّامٍ حُسُوماً فَتَرَى الْقَوْمَ فِيها صَرْعى كَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ خاوِيَةٍ ( 7 )
و اما عاد كه قوم هود باشند پس هلاك شدند بباد سرد و تند و شديد . خداوند باد را مسلط كرد بر آنها هفت شب و هشت روز پس ميبينى قوم را افتادهها مثل اينكه آنها تنههاى درخت خرما هستند كه كنده شده .
از كافى مسندا از حضرت باقر ( ع ) حديثى نقل كرده كه خلاصهاش اينكه امر شد بخزان باد كه باد را بيرون كنند به قدر سعهء انگشتر باد بيرون شد به قدر منخر گاو خزان وحشت كردند كه تمام اهل زمين را هلاك كند خداوند جبرئيل را مأمور كرد كه او را برگرداند و بقدرى كه مأمور است خارج شود .
وَ أَمَّا عادٌ فَأُهْلِكُوا
هلاك شدند .
بِرِيحٍ صَرْصَرٍ
گفتند : صرصر شدت سرما است كه دندانها بهم مىخورد و بدنها بلرزه در آيد از شدت سرما .
عاتِيَةٍ
عتو سركشى است و زيادهروى يعنى ريح شدت داشت بقدرى كه سنگهاى بزرگ را از جا مىكند درختهاى قوى را ميانداخت آنها را بلند ميكرد و بكوهها ميزد عمارتها را خراب ميكرد .