وَ ظَنُّوا أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ
و آنها گمان كردند كه درهاى قلعههاى خود را بستند و در حصون خود جاى گرفتند ديگر مسلمانان نمىتوانند به آنها دست پيدا كنند و حصون آنها مانع مىشود از مسلمين .
مِنَ اللَّهِ
كه خدا قدرت ندارد و اينها را اخراج كند العياذ .
فَأَتاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا
و لو خداوند چنان آنها را بيچاره كرد كه چون پيغمبر دستور داد نخلستانهاى آنها و مزارع آنها را آتش زنند كه آمدند يعنى قدرت الهى اينها را ناچار كرد آمدند و قرار داد و عهد كردند كه از مدينه به طرف شام بروند و حضرت وسايل حركت آنها را فراهم كرد و رفتند .
وَ قَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ
از ترس قتل و اسيرى به اين جلاء وطن تن در دادند .
يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُمْ بِأَيْدِيهِمْ
آن جماعتى كه از آنها فرار كردند ديوارهاى حصون خود را شكافتند و فرار كردند و بيهود خيبر ملحق شدند .
وَ أَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ
مسلمانان وارد حصون آنها شدند و حصون آنها را در هم كوبيدند .
فَاعْتَبِرُوا يا أُولِي الْأَبْصارِ
كه خداوند چه نحوه دين اسلام را نصرت مىكند و دشمنان را سركوب مىفرمايد .
[ سوره الحشر ( 59 ) : آيه 3 ]
وَ لَوْ لا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيا وَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذابُ النَّارِ ( 3 )
و اگر نبود اينكه خداوند بر اين بنى نضير تقدير فرموده بود جلاء وطن را هر آينه معذّب مىفرمود آنها را در دنيا مثل بنى قريظه و از براى آنها در آخرت عذاب آتش است .
طائفهء يهود بنى قريظه مقاتله مىكردند با مسلمين و بسيارى از آنها كشته شدند و جماعتى از آنها اسير مسلمين شدند و مستأصل شدند و هيچ راه فرارى نداشتند مىفرمايد :
وَ لَوْ لا أَنْ كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلاءَ لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيا
به عذاب استيصال و قتل و سبى لكن اين جلاء وطن بر آنها استفاده ندارد زيرا .