فَاسْتَكْبَرْتُمْ
تكبّر ورزيديد و زير بار نرفتيد و قبول نكرديد .
وَ كُنْتُمْ قَوْماً مُجْرِمِينَ
بر كفر و عناد و مخالفت و معاصى الهيّه زيادتى كرديد .
[ سوره الجاثية ( 45 ) : آيه 32 ]
وَ إِذا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ السَّاعَةُ لا رَيْبَ فِيها قُلْتُمْ ما نَدْرِي مَا السَّاعَةُ إِنْ نَظُنُّ إِلاَّ ظَنًّا وَ ما نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ ( 32 )
و زمانى كه گفته شد محقّقا وعدهء الهى حقّ است و تخلف پذير نيست و ساعت قيامت هيچ ريبى در او نيست گفتيد ما نميدانيم چه ساعت است گمان نميكنيم مگر يك احتمالى و نيستيم كه طلب يقين كنيم .
وَ إِذا قِيلَ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ
قائل وجود مقدّس نبىّ در آيات شريفه سرتاسر قرآن مجيد و وعدهء الهى پس از بعثت از مثوبات بر اهل ايمان و عقوبات بر كفّار و ظلمه و قوم ضاله و منافقين و مشركين و بهشت و جهنم و حساب و كتاب و ميزان و صراط و ساير خصوصيات عالم آخرت .
وَ السَّاعَةُ لا رَيْبَ فِيها
كه البته قيامت برپا مىشود و هر كس بجزاى خود ميرسد .
قُلْتُمْ ما نَدْرِي مَا السَّاعَةُ
شما گفتيد ما خبر از ساعت نداريم البته خداوند انبياء را فرستاد كتابها نازل فرمود كه شما را خبردار كنند آنها را تكذيب كرديد و كتابها را افترا شمرديد .
إِنْ نَظُنُّ إِلَّا ظَنًّا
با آنكه بر فرض ظنّ و شك هم باشد بايد فحص كنيد تا يقين پيدا كنيد به بود يا نبود او .
وَ ما نَحْنُ بِمُسْتَيْقِنِينَ
اگر دو نفر يا چند نفر بشما خبر دادند كه دشمنى در پيش داريد در مقام اذيت بشما است مثل قطاع طريق يا سباع درنده يا حيوانات موذيه يا دشمنان خارجيه البته در مقام برميآييد و يقين پيدا ميكنيد اين همه انبياء بلكه جميع ملّيّين عالم خبر از همچه روزى ميدهند مع ذلك از قول اينها يقين پيدا نميكنيد لا اقل احتياط نميكنيد كه گرفتار نشويد .