وَ عَجِبُوا
البته كسانى كه بوى توحيد و رسالت بمشامشان نرسيده و ابا عن حد در شرك و بتپرستى از زمان ولادتشان تا زمان موت بودند ببينند يك نفر از جنس خود و فاميل خود و قوم خود دعوت به توحيد مىكند و آلههء آنها را باطل مىشمارد و از عذاب الهى تخويف مىكند تعجب ميكنند .
أَنْ جاءَهُمْ مُنْذِرٌ مِنْهُمْ
خداوند براى اين كه حجت بر خلق تمام شود انبياء را در هر قومى از آن قوم بدوا قرار داد و بلسان آنها كه نشناس نباشند چنانچه ميفرمايد
وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ لِيُبَيِّنَ لَهُمْ
- ابراهيم آيهء 4 - و اولين وظيفهء آنها انذار است پس از آن تبشير زيرا تخليه مقدم بر تحليه است اول بايد قلب را از كثافات شرك و كفر و صفات خبيثه و اعمال سيئه پاك كرد سپس بايد محلّى كرد به توحيد و ايمان و صفات حميده و اعمال حسنه :
منظر دل نيست جاى صحبت اغيار * ديو چه بيرون رود فرشته درآيد
و انذار هم مراتبى دارد : اولين مرتبه انذار از امورى است كه منشأ خلود در عذاب مىشود مثل شرك و كفر و ضلالت و نفاق و آنچه باعث زوال ايمان مىشود كه امير المؤمنين در دعاء كميل عرض مىكند
لكنك تقدست اسماؤك اقسمت ان تملأها من الكافرين و ان تخلد فيها المعاندين
و سرتاسر قرآن انذار است به بيانات مختلفه .
وَ قالَ الْكافِرُونَ
الكافرون جمع محلّى به الف و لام است مفيد عموم است شامل تمام كفّار مىشود از زمان آدم ابو البشر تا دامنهء قيامت و كافر هم اعمّ است از طبيعى و مشرك و تكذيب