اتباع شركت دارند چنانچه دارد
من سن سنه حسنه كان له اجرها و اجر من عمل بها الى يوم القيمة و من سن سنة سيئة كان له و زرها و وزر من عمل بها الى يوم القيمة
و در آيهء شريفه ميفرمايد
مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيْرِ نَفْسٍ أَوْ فَسادٍ - فِي الْأَرْضِ فَكَأَنَّما قَتَلَ النَّاسَ جَمِيعاً وَ مَنْ أَحْياها فَكَأَنَّما أَحْيَا النَّاسَ جَمِيعاً
مائده آيهء 36 در خبر دارد كه كسى كه يك نفس را هدايت كرده و از كفر و ضلالت نجات داده مثل اينست كه تمام ناس را هدايت كرده باشد يعنى يك همچه ثوابى و اجرى دارد و كسى كه يك نفس را اضلال كرد مثل اينست كه تمام ناس را اضلال كرده يعنى يك همچه عقوبتى دارد چه رسد به اينكه جماعتى را هدايت كند يا جماعتى را اضلال كند .
( و اما مسئوليت اتباع ) اينكه خود آنها رفتند در تحت اطاعت اكابر و اعراض از انبياء و دعات حق كردند سلب اختيار از آنها نشده همان قساوت قلب و سياهى دل و هواى نفس و حب دنيا و جاه و مال و عناد و عصبيت آنها را برد در تحت اطاعت اكابر و ترك ايمان بالجمله هر دو دسته معاقب هستند
[ سوره الصافات ( 37 ) : آيه 31 ]
فَحَقَّ عَلَيْنا قَوْلُ رَبِّنا إِنَّا لَذائِقُونَ ( 31 )
پس ثابت و لازم شد بر ما فرمايش پروردگار ما محققا ما ميچشيم طعم عذاب را .
فَحَقَّ عَلَيْنا قَوْلُ رَبِّنا
ممكن است مراد اين باشد كه وعدههايى كه انبياء از جانب پروردگار ميدادند و تخويفات كه در قرآن انذار ميفرمود كه هر كه ايمان نياورد و بكفر و شرك و ضلالت باقى باشد فرداى قيامت زنده مىشود و خبرهايى كه از جهنم و عذاب و آتش و حميم و غساق و قطران و اغلال و سلاسل و البسهء آتشى ميدادند و ما همه آنها را انكار ميكرديم فعلا بر ما ثابت شد كه تمام حق و صدق بوده كه در قرآن فرموده بود
إِنَّ لَدَيْنا أَنْكالًا وَ جَحِيماً وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ وَ عَذاباً أَلِيماً
مزّمّل آيهء 13 و فرموده بود
فَلَيْسَ لَهُ الْيَوْمَ هاهُنا حَمِيمٌ وَ لا طَعامٌ إِلَّا مِنْ غِسْلِينٍ لا يَأْكُلُهُ إِلَّا الْخاطِؤُنَ
مزمّل آيهء 35 الى 37 و فرموده بود
فَالَّذِينَ كَفَرُوا قُطِّعَتْ لَهُمْ ثِيابٌ مِنْ نارٍ يُصَبُّ مِنْ فَوْقِ رُؤُسِهِمُ