و در سوره نوح عرض مىكند : قالَ نُوحٌ رَبِّ لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ مِنَ الْكافِرِينَ دَيَّاراً إِنَّكَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَكَ وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً كَفَّاراً ( سوره نوح آيه 27 - 28 ) « وَ أُوحِيَ إِلى نُوحٍ » براى تسليت او خداوند وحى فرستاد براى نوح : « أَنَّهُ لَنْ يُؤْمِنَ » لن براى نفى ابد است . « مِنْ قَوْمِكَ » تمام اهل دنيا كه در زمان نوح بودند شامل مىشود چون نوح اولين انبياء اولو العزم بود و بعثت او ناسخ شريعت آدم بود و قبل از نوح انبيايى كه بودند مثل شيث و ادريس ، بر شريعت آدم بودند و ادريس جد اعلاى نوح بود چون نوح فرزند لامك و او فرزند متوشخ . او فرزند اخنوخ كه او ادريس است و بعد از ادريس پيغمبرى نيامد ، جز نوح كه اولين رسول بود - بعد از ادريس و بين نوح و آدم ده واسطه بود ، تماما يا از انبياء بودند مثل شيث و ادريس يا اوصياء انبياء بودند و گذشت حديث حضرت صادق ( ع ) كه در مجمع البحرين نقل كرده كه حضرت فرمود : « عاش نوح الفى سنة و خمسمائة سنة منها ثمان مائة و خمسون قبل ان يبعث و الف سنة الا خمسين عاما فى قومه يدعوهم و سبع مائة بعد نزوله من السفينة » و در همين حديث دارد كه موقعى كه ملك الموت آمد براى قبض روح او در آفتاب بود . گفت تأمل كن تا در سايه روم . تأمل كرد آمد در سايه و به ملك الموت گفت اين عمرى كه كردم مثل همين است كه از آفتاب بسايه آمدهام . « إِلَّا مَنْ قَدْ آمَنَ » لذا عرض كرد : ( قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ ) كه بسيار مهموم بود در پيشگاه الهى شكايت از قوم كرد . در خبر از حضرت رسول است كه فرمود من در حق قومم هر چه اذيت ديدم عرض كردم : « اللهم اهد قومى فانهم لا يعلمون » و نفرين نكردم . ( فَافْتَحْ بَيْنِي وَ بَيْنَهُمْ فَتْحاً ) گفتند يعنى حكم فرما بين من و بين آنها آن چه حكم مىفرمايى ( وَ نَجِّنِي وَ مَنْ مَعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ) دعايش مستجاب شد و مأمور شد بساختن كشتى چنانچه مىفرمايد :
اطيب البيان في تفسير القرآن (فارسى)ج ۱۰ — صفحه 63
پدیدآورندگان: السيد عبد الحسين الطيب
ص۶۳
فَأَنْجَيْناهُ وَ مَنْ مَعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ( 119 ) ثُمَّ أَغْرَقْنا بَعْدُ الْباقِينَ ( 120 )
پس نجات داديم او را و مؤمنينى كه با او بودند در كشتى كه مشحون بود ، تمام ، مجتمع بودند و مطروس از جمعيت بود . پس از آن غرق نموديم باقين