وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسى
شرح ارسال موسى در بسيارى از سور قرآنى بيان شده و قبلا در سوره اعراف از آيه 101 تا آيه 155 پنجاه و پنج آيه گذشت و در سوره طه و سوره قصص و بسيارى از سور تفصيلا و اجمالا خداوند بيان فرموده و در اينجا مجرد اشاره شده .
بآياتنا معجزاتى كه بدست موسى داده شد بنصّ قرآن نه معجزه كه ميفرمايد
فِي تِسْعِ آياتٍ
نمل آيه 12 .
وَ سُلْطانٍ مُبِينٍ
سلطان دليل و برهان است كه قابل هيچ گونه اشكال نباشد و طرف مقابل را ملزم كند كه نتواند جواب دهد و آشكار باشد كه دليل حسى باشد زيرا ادله عقليه و لو بسيار محكم و متقن است لكن بر شخص جاهل بخصوص معاند و مخالف چندان تأثيرى ندارد و ميگويد من درك نميكنم و از عهده جواب آن بر نميآيم ولى ممكن است جواب داشته باشد كه دانشمندان بتوانند جواب دهند ولى ادله حسّيه كه به عين مشاهده ميكنند مثل نوع معجزات انبياء بالاخص حضرت موسى [ ع ] عصا اژدها شود ، يد و بيضا ، شكاف دريا ، خروج آب از دل سنگ و امثال اينها و بسيارى از معجزات حضرت خاتم صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم تكلم سنگ ريزه ، ستون حنّانه ، شق القمر و نحو اينها فقط در مقابل آنها حمل بسحر كنند با اينكه گفتند ( سحر با معجزه پهلو نزند دل خوش دار ) .
[ سوره هود ( 11 ) : آيه 97 ]
إِلى فِرْعَوْنَ وَ مَلائِهِ فَاتَّبَعُوا أَمْرَ فِرْعَوْنَ وَ ما أَمْرُ فِرْعَوْنَ بِرَشِيدٍ ( 97 )
ارسال موسى بسوى فرعون و گروه او كه قبطيان باشند بوده لكن قوم فرعون پس از مشاهده اين معجزات باهره متابعت فرعون را كردند و ايمان نياوردند و بامر فرعون رفتار كردند و حال آنكه امر فرعون بر خلاف عقل و صلاح و حسّ و و جدان بوده احمقانه طبق هوى و هوس و كبر و عناد و عصبيت بوده و هيچ گونه رشدى