[ سوره هود ( 11 ) : آيه 91 ]
قالُوا يا شُعَيْبُ ما نَفْقَهُ كَثِيراً مِمَّا تَقُولُ وَ إِنَّا لَنَراكَ فِينا ضَعِيفاً وَ لَوْ لا رَهْطُكَ لَرَجَمْناكَ وَ ما أَنْتَ عَلَيْنا بِعَزِيزٍ ( 91 )
گفتند قوم بشعيب كه ما بسيارى از اين حرفهاى تو را نمىفهميم چه مىگويى و ما هر آينه تو را به چشم حقارت در خود مىبينيم فقط عشيره تو اشخاص محترم معزز هستند اگر براى خاطر آنها نبود تو را سنگسار ميكرديم ولى خودت بر ما شرافتى و عزّتى ندارى .
قالُوا يا شُعَيْبُ
پس از اين مواعظ و نصايح با زبان محبت آميز و بيان لطف الهى در جواب او گفتند
ما نَفْقَهُ كَثِيراً مِمَّا تَقُولُ
يعنى كلمات تو كلمات بيهوده گويى است قابل فهم و درك نيست كه ما دست از خدايان خود برداريم و در اموال خود آنچه ميخواهيم تصرّف نكنيم و بيائيم اطاعت تو را بكنيم با اينكه
وَ إِنَّا لَنَراكَ فِينا ضَعِيفاً
وقعى و احترامى و عزّتى نزد ما ندارى يك آدم ضعيف بىاسم بىعنوانى بيش نيستى ، و آنچه مفسرين در معناى ضعيف گفتند كه العياذ شعيب كور بوده يا آفت داشته غلط است زيرا در شرائط نبوت گفتهايم كه انبياء امورى كه باعث نفرت مردم باشد نبايد دارا باشند چنانچه نسبتهايى كه به حضرت ايّوب ميدهند كذب محض است .
وَ لَوْ لا رَهْطُكَ
رهط طائفه و قبيله و عشيره را گويند
لَرَجَمْناكَ
براى احترام آنها تو را رها كرديم و الّا تو را سنگ سار ميكرديم كه ديگر اين گونه صحبتها را نكنى و مزاحم كارهاى ما نباشى .
وَ ما أَنْتَ عَلَيْنا بِعَزِيزٍ
اهميتى نزد ما ندارى كه ما مراعات شخصيت تو را بكنيم هيچگونه عزّتى نزد ما ندارى فقط قبيله تو اعتبارى دارند ما به آنها عزّت ميگذاريم .