بهشت در آسمان است و كافر را مىبرند در جهنم كه در زمين است لكن ظاهر اينست كه كنايه است از عدم شمول رحمت كه شايبهاى از رحمت بمشام آنها نميرسد و مورد هيچگونه احترامى نميشوند و درهاى رحمت به روى آنها بسته مىشود بخلاف مؤمن كه تمام ابواب رحمت به روى او باز مىشود چنانچه
وَ لا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِياطِ
نيز كنايه است از اينكه محال و ممتنع است دخول شتر در سوراخ سوزن
كَذلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ
كه از تمام فيوضات و تفضلات محروم ميشوند و از قابليت رحمت به كلى ميافتند و ممنوعند .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 41 ]
لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ وَ كَذلِكَ نَجْزِي الظَّالِمِينَ ( 41 )
از براى آنها از جهنم دو چيز است يكى جايگاه آنها كه زير پاى آنها و فرش آنها است و يكى روانداز و بالاى سر آنها است و اين نحو ما جزاء ميدهيم ستمكاران را و ظالمين را .
از اين آيه شريفه بضميمه آيه قبل استفاده مىشود كه براى مكذبين بآيات الهى و مستكبرين از آن دو چيز هست يكى محروم شدن از فيض رحمت و بهشت و ديگر دخول جهنم و عذاب ، قسمت اول را آيه قبل بيان فرموده و قسمت دوم را اين آيه تكفل نموده .
لَهُمْ مِنْ جَهَنَّمَ مِهادٌ
مهد چيزى را گويند كه بر او قرار مىگيرند مثل زمين كه بر او قرار و استقرار دارند و مثل گهواره كه طفل بر او قرار گرفته و فرش كه روى او مىنشينند چنانچه ميفرمايد
أَ لَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهاداً
نبأ آيه 6 و نيز ميفرمايد
الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِراشاً
بقره آيه 20 ، اشاره باينست كه از زير پاى آنها آتش شعله ميكشد و روى آتش مىنشينند .
وَ مِنْ فَوْقِهِمْ غَواشٍ
يعنى از بالاى سر آنها هم آتش فروميريزد ، اشاره