كه خدا براى شما مقرر فرموده و به پشت بر نگيريد كه بخسران و زيان منقلب خواهيد شد .
اخبار و كلمات مفسرين در مفاد اين آيه شريفه بسيار است و بيان آنها بسيار مفصل است كه اين مختصر گنجايش آنها را ندارد و ما بطور اختصار اشاره اجمالى ميكنيم و ردّ ميشويم : بعد از آنى كه خداوند بنى اسرائيل را از چنگال فرعون و فرعونيان نجات بخشيد و از دريا گذشتند و فرعون و فرعونيان غرق شدند و اموال و زخارف آنها نصيب اينها شد امريه صادر شد كه بايد برويد در ارض مقدسه كه بيت المقدس و فلسطين و شامات و طور سينا باشد و تعبير بمقدسه براى اينست كه محل انبياء و صلحاء و اتقياء و مدفن آنها بوده و مركز نزول وحى و ملائكه و لو فعلا ساكنين آنها اشرار و كفار هستند زمين مقدس است و اهلش فاسد چنانچه مكه معظمه و مدينه منوره بسيار زمين مقدّسى است ولى از بعد از رحلت حضرت رسالة صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم اهل آن از نواصب ائمه اطهارند كه انجس از كلب هستند ، بنى اسرائيل متعذّر شدند و گفتند (
إِنَّ فِيها قَوْماً جَبَّارِينَ
) و سرّ اين مطلب اينست كه حضرت موسى دوازده نقيب از دوازده سبط انتخاب فرمود كه از اوضاع داخله آنجا خبر گيرند رفتند و ديدند كه آنها بسيار با قوّه و قدرت و عظمت بودند خبر براى موسى آوردند حضرت موسى امر فرمود كه كتمان كنند و ببنى اسرائيل نگويند كه ايجاد خوف در آنها شود دو نفر آنها يوشع ابن نون و كالب ابن يوفنا كتمان كردند ولى بقيه افشاء كردند و بنى اسرائيل خوف پيدا كردند و اطاعت موسى نكردند و داخل نشدند و گرفتار تيه شدند لذا ميفرمايد
يا قَوْمِ ادْخُلُوا الْأَرْضَ الْمُقَدَّسَةَ
بعضى گفتند بيت المقدس بعضى گفتند فلسطين بعضى گفتند شام بعضى گفتند طور سيناء و مانعى ندارد كه مراد سوريا و عراق باشد و شامل جميع آن حدود مثل جبل عامل و نحو آنها بشود .