مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِكَ
بين اختيار ايمان يا شرك و كفر از كفر و شرك دور افتاده و از منافع آنها محروم شده و در ايمان هم داخل نشده و بمثوبات آنها نائل نشده
لا إِلى هؤُلاءِ
جزء مؤمنين نيستند اما باطنا چون معتقد بعقائد حقّه نيستند و اما ظاهرا بواسطه اينكه هر چه بخواهند خوددارى كنند بتظاهر اسلامى بالاخره آثار نفاق آنها ظاهر خواهد شد مثل فرار از زحف و اعتذار از آمدن در جهاد و ارتباط با كفار و نحو اينها .
وَ لا إِلى هؤُلاءِ
جزء كفار هم نيستند چون تظاهر بكفر نميتوانند كنند و علنا با كفار نميتوانند همراهى كنند .
وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ
سرگردان و متحير و مضطرب هستند نميدانند كارشان بكجا ميكشد ، و نسبت اضلال به خدا بمعنى اينست كه آنها را بخودشان واگذار فرموده و عنايات خود را از آنها سلب نموده و توفيق از آنها گرفته شده و موانعى كه بدست خود فراهم كرده سدّ راه هدايت و سعادت آنها شده .
فَلَنْ تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا
ديگر كسى قدرت ندارد آنها را راهنمايى كند خذلهم اللَّه و لعنهم كه هر ضررى كه بمسلمين وارد شد و هر لطمه كه باسلام زده شد از اين منافقين بوده و دردهاى داخلى بالاخص بعد از رحلت حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم كه چه كردند و چه شد و بالاخره كفر و نفاق خود را ظاهر كردند و لطمات خود را وارد نمودند .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 144 ]
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لا تَتَّخِذُوا الْكافِرِينَ أَوْلِياءَ مِنْ دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَ تُرِيدُونَ أَنْ تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطاناً مُبِيناً ( 144 )
اى كسانى كه ايمان آورديد نگيريد كفار را دوست و ناصر خود و ترك نكنيد دوستى با مؤمنين را ميخواهيد حجت خدا بر شما تمام شود در عقوبت و عذاب