آنها يا مال آنها و چه در اقوال و افعال آنها كه غيبت كند يا بازگو كند و اين مشتمل بر معاصى بسيارى است : ظلم ، اذيت ، نفاق ، غيبت ، اهانت ، تمامى و غير اينها از صفات خبيثه و اعمال سيئه و لذا ميفرمايد
إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ مَنْ كانَ خَوَّاناً أَثِيماً
اين كلمه لا يحب از هزار وعده عقوبت سختتر است زيرا كه هيچگونه رحمتى شامل آن نخواهد شد و احدى شفاعت او را نخواهد كرد و نجاتى از براى او نخواهد بود چنانچه عكس آن كه بفرمايد
إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَ يُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
بقره آيه 222 كه هيچگونه عذابى به او متوجه نخواهد شد و در ذيل همين آيه گذشت ، و مراد از خوان صيغه مبالغه يعنى بسيار خيانتكار است كانه شغل او خيانت است ، و اثيم صفة مشبهة است كه اثم بر او ثابت و محقق است .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 108 ]
يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَ لا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَ هُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ ما لا يَرْضى مِنَ الْقَوْلِ وَ كانَ اللَّهُ بِما يَعْمَلُونَ مُحِيطاً ( 108 )
حياء ميكنند و مخفى ميكنند خيانت خود را از مردم و از خدا حياء نميكنند و بر خدا مخفى نيست عمل آنها و حال آنكه خدا با آنها است عالم و ناظر باعمال آنها است زمانى كه در شب تصميم ميگيرند بگفتارى كه مرضى الهى نيست و خداوند به آنچه عمل ميكنند احاطه دارد .
اين آيه شريفه و لو عطف بما سبق است كه گفتند شخصى از مسلمين درعى ( زره ) سرقت كرده بود و براى اينكه كشف نشود انداخته بود در خانه يهودى كه نسبت سرقت را به او بدهند و مسلمين او را تبرئه نمايند لكن مناط حكم در تمام معاصى جاريست اشخاص معصيت كار از مردم بسا خجلت ميكشند و حياء ميكنند و از خدا خجلت نميكشند با اينكه از بواطن و ظواهر آنها با خبر است و سزاوارتر است