اين عنوان از او سلب مىشود يا سفرى براى مقصد ديگرى مثل حج يا زيارت يا صله ارحام يا ملاقات احبه يا تفريح برود كه بايد قصر كند .
5 - قصد اقامه ده روز در محلى نداشته باشد كه در اين صورت بايد تمام بخواند .
6 - با حال ترديد سى و يك روز در محلى نماند كه اگر ماند تمام بخواند 7 - در اثناء مسافرت به وطن خود نرسد كه اگر رسيد بايد تمام بخواند و لو آنجا نماند چه وطن اصلى و چه وطن اتخاذى .
8 - سفر لهوى نباشد مثل صيد لهوى و امثال آنها و تفصيل اين فروع در فقه جمله دوم - صلوة خوف و مطارده است كه مفاد
إِنْ خِفْتُمْ أَنْ يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا
است و ظاهر آيه اگر چه خوف را شرط مسافرت گرفته لكن مستفاد از اخبار اينست كه خوف مستقل در تقصير صلوة است و لو شرائط مسافرت را نداشته باشد و قصر صلوة از جهة خوف مختلف است بسا يك ركعت حتى مغرب و صبح بسا در حال حركت و ركوع و سجود بايماء و اشاره چه خوف از قطاع طريق باشد و چه خوف از ظالم باشد و چه خوف از كفار و مشركين و معاندين باشد ، چه در حال حرب و جهاد باشد چه حال فرار از دشمن باشد به مقدار ميسور بايد انجام وظيفه نمايد و دستور نماز در ميدان حرب ميآيد در آيه بعد انشاء اللَّه تعالى .
جمله سوم - مراد از فتنه كفار اينست كه انتظار بكشند كه مسلمين موقع اقامه صلوة به آنها حمله كنند و آنها را بقتل رسانند يا اسير كنند يا اموال آنها را بربايند يا انحاء اذيتى به آنها وارد كنند و اينها دشمن آشكارا هستند كه مفاد جمله اخيره
إِنَّ الْكافِرِينَ كانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُبِيناً
است غير از منافقين و دشمنهاى داخلى كه دشمن مخفى هستند