دارد مانند
وَ الْجارِ الْجُنُبِ
« 1 » و
فَبَصُرَتْ بِهِ عَنْ جُنُبٍ
« 2 » و تطهيرهم به معنى غسل متبادر نيست و قرء به معنى طهر و حيض هردو است و طلاق در اصل لغت آزاد كردن و رهايى است و هكذا ساير لغات و احكام . « 3 »
مؤلف : و اصحاب الحديث اتّفاق كردند كه اين آيه در حقّ امير المؤمنين على عليه السّلام آمد .
علّامه شعرانى : و هيچ علّت ندارد اين حديث را تكذيب كنيم يا گوييم به سببى جعل كردند ؛ چون راويان شيعى و متّهم به تعصّب براى اثبات امامت نبودند و بى جهت واقعهء مشهور را كه جماعتى از معتمدان نقل كنند و نشانهء وضع در آن نباشد ، نمىتوان تكذيب كرد . « 4 »
علّامه شعرانى : عمده در تمسّك به آيهء
إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ
اثبات آن است كه دربارهء على عليه السّلام نازل شد و چون اين ثابت شود ، شبههاى در امامت و ولايت آن حضرت نمىماند و ساير سخنان و شبهات ، الفاظ بيهوده است و دعاوى بىمعنى . و اگر به اين ابداعات بتوان اعتنا كرد ، هيچ مطلب بديهى سالم از مناقشه نمىماند ؛ چون مىتوان به اينگونه شبهات همهء وقايع مسلّم و جميع احكام مسلّم الهى را باطل كرد .
مثلا در قضيهء افك عايشه
إِنَّ الَّذِينَ جاؤُ بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِنْكُمْ لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ
« 5 » مىتوان شبهه كرد كه اين آيات راجع به عايشه نيست ؛ زيرا كه
لا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَكُمْ
ضمير جمع مذكّر است و عايشه مفرد مؤنّث و همچنين همهء ضماير پس از اين جمع مذكّر است ؛ دليل آنكه خطاب با مردان بود . همچنين
إِنَّ الَّذِينَ يُحِبُّونَ أَنْ تَشِيعَ الْفاحِشَةُ فِي الَّذِينَ آمَنُوا
« 6 » مطلق مؤمنان است كه
الَّذِينَ آمَنُوا
فرمود نه في التي
هامش
( 1 ) . نساء ( 4 ) آيهء 36 .
( 2 ) . قصص ( 28 ) آيهء 11 .
( 3 ) . روح الجنان ، ج 4 ، ص 250 .
( 4 ) . همان ، ص 251 .
( 5 ) . نور ( 24 ) آيهء 11 .
( 6 ) . همان ، آيهء 19 .