وَ الْمُحْصَناتُ
من أهل الكتاب به غير النكاح ، كالمتعة ، و التسرّي بهنّ ملحق بالإجماع لا بلفظ الآية . « 1 »
إِذا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ
. « 2 »
مؤلف : چون بداده باشى مهرهاى ايشان ، و مهر در برابر استمتاع بود .
علّامه شعرانى : به مذهب ما در متعه ذكر مهر واجب است و در نكاح واجب نيست و اينكه تأكيد و تصريح فرمود كه اجر آنها را بدهيد ، مؤيّد متعه است و اهل سنّت چون متعه را جايز نمىدانند ، ناگزير اين آيه را حمل بر عقد دايم كنند و ما چون متعه را جايز مىدانيم ، بدين آيه در متعه عمل مىكنيم و نسخ ضعيف است . « 3 »
وَ مَنْ يَكْفُرْ بِالْإِيمانِ فَقَدْ حَبِطَ عَمَلُهُ
. « 4 »
مؤلف : و ارتداد به نزديك ما درست نيست ، لما يؤدّي إلى الإحباط أو الجمع بين الثواب و العقاب على سبيل الدوام على ما بيّناه فيما مضى .
علّامه شعرانى : يعنى از ايمان حقيقى ممكن نيست كسى مرتدّ شود و آنكه مرتد مىشود ، در واقع ايمان نداشته است ؛ چون اگر فرض كنيم كسى واقعا مؤمن بود و عبادت كرد ، عبادت او صحيح است و مستحقّ ثواب بر آن ، و چون مرتدّ شود مستحقّ عقاب دايم باشد . پس اگر ثواب عبادت گذشته را به او ندهند ، احباط است و احباط در مذهب ما باطل است و اگر بدهند ، جمع بين ثواب و عقاب باشد . پس اگر ثواب عبادت گذشته را به او بدهند ، جمع بين ثواب و عقاب باشد . پس چارهاى غير آن نيست كه ارتداد حقيقى را منكر شويم .
هامش
( 1 ) . مجمع البيان ، ج 3 ، ص 163 .
( 2 ) . مائده ( 5 ) آيهء 5 .
( 3 ) . روح الجنان ، ج 4 ، ص 119 .
( 4 ) . مائده ( 5 ) آيهء 5 .