اى : ارسلنا لوطا : و همچنين برسالت فرستاديم لوط را بقوم خوذ . « 1 »
و گفتهاند : و اذكر لوطا ؛ يعنى : ياذ كن لوط را . « 2 »
و گفتهاند : انجينا لوطا ؛ « 3 » نجات داذيم لوط را .
چون سخن دراز شذ ، اعادت كرد .
إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ :
چون گفت قوم خوذ را ،
أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ :
الف استفهام است بمعنى انكار بريشان ؛ يعنى : با مردان مباشرت مىكنيذ ؟
وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ :
و شما مىدانيذ كه اين عمل كه شما بذان مشغوليذ ، عملى بذست . و پيش از شما در عالم ، هيچ كس به اين عمل مشغول نبوذ . پس صريح كرد و گفت :
أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً :
از مردان شهوت مىطلبيذ ؟
مِنْ دُونِ النِّساءِ :
جز از زنان ، كه خذاى - تعالى - ايشانرا موضع و محل لذت و شهوت آفريذه است .
هامش
( 1 ) - طبرى 19 / 103 ، تبيان 8 / 105 ، مجمع 7 / 228 ، كشاف 3 / 273 ، رازى 8 / 413 ، بيضاوى 2 / 179 .
( 2 ) - تبيان 8 / 105 ، رازى 8 / 413 ، بيضاوى 2 / 179 .
( 3 ) - ظاهرا اشاره به آيهء انبياء / 71« وَ نَجَّيْناهُ وَ لُوطاً »است .