مصنف كتاب گويذ : اين وجه بغايت بعيد است ، زيرا كه لفظ آيت بر آن دلالت نمىكند . و آن تأويلهاى ديگر كه پيش ازين بيان كرديم ، همه بتكلف ساختهاند . حق آنست كه اين آيت ، اثبات و طهارت آبا و امهات رسول مىكند .
إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ :
بدرستى كه خذاى - تعالى - شنواست به آنچه در حق آبا و امهات تو مىگويند ،
الْعَلِيمُ :
داناست به آنچه در حق ابا و امهات تو مىگويند .
و گفتهاند : [ 137 - پ ] داناست بكيفيت مجازات ايشان . ان خيرا فخير . و ان شرّا فشرّ « 1 » .
هامش
( 1 ) - بايد دانست كه اجماع طائفهء اماميّه است بر آنكه پدران بزرگوار حضرت رسول خداى و ائمه طاهرين عليهم السلام ، همگى مسلمان ، بلكه همگى از اوصياء و از پيغمبران بودهاند تا حضرت آدم عليهم السلام .
و هرگز هيچيك از ايشان به لوث كفرى و نفاقى آلوده نبودهاند ، و آزر كه كافر بود پدر حضرت ابراهيم عليه السلام نبود ، بلكه پدر آن حضرت تارخ بود ، و او مسلمان بود و آزر عموى آنحضرت بود . و چون آن حضرت را تربيت كرده بود او را پدر مىگفت . و عبد الله و آمنه هردو مسلمان بودند ، و عبد المطلّب از أوصياء حضرت ابراهيم عليه السلام بود ، و همچنين پدرانش همگى تا حضرت اسماعيل عليه السلام اوصياء بودند ، و حضرت ابو طالب بعد از عبد المطّلب وصى بود ، و وصايا و ودائع و ساير مواريث و كتب انبياء و اوصياء نزد او بود ، و در وفات تمام آنها را به حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم تسليم نمود و او هرگز بت نپرستيده بود ، و كافر نبود . ليكن ايمان خود را از براى مصلحت اعانت حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله ، -