فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي نَجَّانا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ :
بگو اى محمد ! سپاس و ستايش خذايرا كه ما را از شر كافران و هلاك كردن نجات فرموذ .
و گفتهاند : سپاس خذايرا كه كافرانرا هلاك گردانيذ ، و ما را هلاك نكرد . « 1 »
وَ قُلْ رَبِّ أَنْزِلْنِي مُنْزَلًا مُبارَكاً :
و بگو اى محمد ! يعنى : از قوم نوح ، خذاوندا ! مرا در منزلى مبارك فروذ آور .
و گفتهاند : « منزلا » ؛ اي : انزالا . « 2 »
و گفتهاند : مراد از « منزل » مكانست . و آنك بفتح مىخوانذ ، مراد مكانى مباركست . « 3 »
و « مبارك » ، سلامت و نجات بوذ .
و اين معنى در وقت ركوب كشتى گفت .
و گفتهاند : در وقت فروذ آمذن از كشتى و بيرون آمذن از آن گفت . « 4 »
وَ أَنْتَ خَيْرُ الْمُنْزِلِينَ :
و تو بهترين فروآمدنگانى .
هامش
( 1 ) - تفسير عشرى از قرآن مجيد / 293 - 294 .
( 2 ) - طبرى 18 / 12 ، مجمع 7 / 104 ، كشاف 3 / 185 ، رازى 8 / 137 .
( 3 ) - همان مدارك و صفحات .
( 4 ) - طبرى 18 / 12 ، تبيان 7 / 363 .