خِلافَ رَسُولِ اللَّهِ :
بعد از خروج رسول .
و « خلاف » بمعنى خلف بوذ . و منصوبست بظرف . « 1 »
و گفتهاند : خلافك ، مصدر خالف است . « 2 »
و معنى آنست كه : منافقان شاذ شذند بنشستن در مدينه و تخلف كردن از جهاد ، تا گرماء تابستان در سفر بايشان نرسذ ، بخلاف رسول - صلى اللّه عليه و آله .
و منصوب بوذ به علت يا بمصدر . « 3 »
وَ كَرِهُوا :
و نخواستند ،
أَنْ يُجاهِدُوا بِأَمْوالِهِمْ وَ أَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ :
كه مجاهدت كنند در راه رضاي خذا ؛ يعنى : غزا .
وَ قالُوا لا تَنْفِرُوا فِي الْحَرِّ :
بعضى مر بعضى را گفتند : در قلب تابستان قصد غزو مكنيذ .
و گفتهاند : اين بسخن با مؤمنان گفتند . « 4 »
قُلْ :
هامش
( 1 ) - طبرى ، تبيان ، مجمع ، رازى ، كشاف ، همان صفحات .
( 2 ) - طبرى ، مجمع ، تبيان ، كشاف ، همان صفحات .
( 3 ) - كشاف 2 / 296 .
( 4 ) - مجمع البيان 5 / 86 .