قوله تعالى :
يَسْئَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَ الْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِما إِثْمٌ كَبِيرٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ إِثْمُهُما أَكْبَرُ مِنْ نَفْعِهِما
« 1 »
اهل تفسير اجماع كردهاند بر آنك اين آيت ، در شأن عمر خطاب و معاذ جبل و بعضى از صحابه منزل شذ . به خدمت رسول آمذند و گفتند :
يا رسول اللّه ! ما را در خمر خوردن و قمار باختن فتوى ده .
بارى - تعالى - اين آيت فروفرستاذ . « 2 »
و اوّل آيتى كه در خمر منزل شذ ، اين آيت بوذ . جماعتى از صحابه ، بسبب نزول اين آيت ، از خمر خوردن ممنوع شدند . چون حكم اين آيت در دلهاى ايشان مقرر شذ ، آيت :
« لا تَقْرَبُوا الصَّلاةَ وَ أَنْتُمْ سُكارى »
« 3 »
منزل شذ . و حال آن بوذ كه ايشان نماز مىكردند ، در حالت آنك خمر خورده بودندى . چون اين آيت منزل شذ ، بيشتر صحابه ترك خمر خوردن
هامش
( 1 ) - بقره / 219 .
( 2 ) - ابو الفتوح 2 / 182 .
( 3 ) - نساء / 43 .