پيش گفتار به نام خداى نعمتافزاى رحمتنما « 1 »
پرتوى كه گريبان افق را از سمت مشرق گشود ، خاوران را روشن ، بامدادان تيره را سيمگون ، و زمينهاى مرده را زنده كرد ؛ علىّ بن موسى ، هفتمين فرزند على امير مؤمنان ، و هشتمين پيشواى شيعيان جهان بود . اين تابش از چراغدان عصمت و طهارت ، و از خاندان نبوّت مايه مىگرفت و هر لحظهاى كه مىگذشت فزونتر و فروزانتر مىشد .
نورى كه ديدهء ستمگران را خيره ، و بنياد ديوان و ديو سيرتان را به لرزه درآورد ، و آنان را در بيغولههاى تاريكى پنهان ساخت .
اندكى بعد همهء گردبادهاى پيچنده و سيلهاى غرّنده و خروشان به كار افتادند تا اين نهال نورسته از شجرهء طيّبه را در هم بكوبند و آن را از بيخ و بن بركنند ، و راه را براى ظلم و عدوان ، و غارت و چپاول هموار سازند .
ظاهرا آنان در اين انديشه به پيروزى رسيدند ، و خود را كامياب و فاتح مىپنداشتند ، و در غرور و كبريائى حتّى ابليس را به كس نمىشمردند . ليكن چهرهء حقّ هرگز درهم نشده ، و طراوت گلبرگهاى وى هيچگاه رو به زوال ننهاده است . حقيقت همواره زبانش گويا ، قدمش استوار ،
هامش
( 1 ) - ترجمهء بسم اللّه الرحمن الرحيم ، از سورهء المائدة .