تفسير ميبدى ( ج 4 ص 434 ) .
- ص 445 س 8 ، صحيح : آشكارا و در .
- ص 565 آيهء 62 : « چاشت ما را » صحيح است .
- ص 570 س 7 : « بسازى » درست است .
- ص 581 س 6 ، صحيح : از پيغامبران .
- ص 601 آيهء 113 در اصل نسخه : حكما عربيّا بجاى قرآنا عربيّا آمده بود كه در نثر المرجان ( ج 4 ص 341 ) نيز قرآنا عربيّا است .
- ص 609 آيهء 22 ترجمهء لو كان فيهما آلهة . . . قدرى ابهام دارد . ميبدى ( ج 6 ص 226 ) .
- ص 634 پنج سطر به آخر صحيح : بر نصرت .
- ص 639 س 5 ، صحيح : « فا فزودن » است .
- ص 662 س 3 ، صحيح : اندكيست .
- ص 729 آيهء 4 « گان » علامت جمع است و نيز ص 884 س 3 . به مقدّمهء فرهنگ قرآن ش 4 آستانه .
- ص 814 س 2 ، صحيح : يا ثواب آن .
- ص 948 س 10 « أ » افزوده شد .
- ص 953 آيهء 29 ، س 12 : شاصر و ناصر ، صحيح است .
- ص 975 آيهء 11 صحيح همان « لقب » است كه بمعنى نام بد مىباشد .
- ص 1008 س 14 « أ » افزوده گرديد .
- ص 1017 آيهء 18 ، صحيح « كوز ابريها » است . مجمل التّواريخ و القصص ص 119 .
دكتر عزيز اللّه جوينى 20 دىماه 1375 برابر با 29 شعبان 1417 و نهم ژانويهء 1997
مدارك التنزيل وحقائق التأويل (تفسير النسفي) (تفسيرى نسفى) (فارسى) — صفحة مقدمه و پيشگفتار 10
مساهمون: النسفي
صمقدمه و پيشگفتار ١٠