تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة مقدمهء مصحح 63

مساهمون:

صمقدمهء مصحح ٦٣
بى :
لَيُسْجَنَنَّ وَ لَيَكُوناً مِنَ الصَّاغِرِينَ
؛ ناچاره در زندان كنند او را و از خواران بىبى آبان آنگاه او خوارى بود بىآب . ( يوسف / 32 ، متن ص 191 ) آمن بودن :
قالُوا يا أَبانا ما لَكَ لا تَأْمَنَّا عَلى يُوسُفَ
؛ گفتند چيست ترا كه ما را استوار نمىدارى بر يوسف و بر ما آمن نمى بىدر كار او . ( يوسف / 11 ، متن ص 187 ) بودن :
وَ لا تَكُونَنَّ مِنَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِ اللَّهِ فَتَكُونَ مِنَ الْخاسِرِينَ
؛ و نگر كه از ايشان نه - بيا كه سخنان خداى دروغ مى شمارند هان كه از زيان‌كاران نه بيا . ( يونس / 95 ، متن ص 139 ) :
ما كَتَبَ اللَّهُ لَنا هُوَ مَوْلانا
؛ آنچ اللّه نويشت ما را از رسيدنى هر جاى كه بيم ، اوست يار ما . ( توبه / 51 ، متن ص 60 ) :
إِخْواناً عَلى سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ
؛ برادران بيد يكديگر را بر تختها رويها فرا روى . ( حجر / 47 ، متن ص 263 ) :
وَ لا تَكُونُوا كَالَّذِينَ قالُوا سَمِعْنا وَ هُمْ لا يَسْمَعُونَ
؛ و چن ايشان مبيد كه گفتند بشنوديم و نمىشنودند . ( انفال / 21 ، متن ص 17 ) :
إِنَّ اللَّهَ لا يُغَيِّرُ ما بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُوا ما بِأَنْفُسِهِمْ
؛ الله جذ نكند و بنه گرداند آنچ قوم دارند و در آن بند از نيكوى حال تا ايشان جذ كنند و بگردانند . ( رعد / 11 ، متن ص 225 ) سزاتر بودن :
وَ أَجْدَرُ أَلَّا يَعْلَمُوا حُدُودَ
؛ و سزاتر بند كه اندازها و حدّهاء حلال و حرام ندانند . ( توبه / 97 ، متن ص 81 ) ب : مصدر شدن ميانجى شدن :
نَكْتَلْ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
؛ ما ميانجى مىشيم كه او را نگاه وانانيم . ( يوسف / 63 ، متن ص 203 ) شدن :
يا بَنِيَّ اذْهَبُوا فَتَحَسَّسُوا مِنْ يُوسُفَ
؛ اى پسران من شيد و جست‌وجوى كنيد از يوسف . ( يوسف / 87 ، متن ص 210 )
بخشى از تفسيرى كهن به پارسى (فارسى) — صفحة مقدمهء مصحح 63 | مؤلف مجهول / سيد مرتضى آية الله زاده شيرازى