* دستِ دعا « 1 »
نماز آيت الله قاضى ( ره ) برترين نمازها بود « 2 » . حضرتش از جمله ، اين دعاى شريف را در قنوت خواندن ، توصيه مىفرمود « 3 » :
« اللهُمَّ ارزُقْنى حُبَّكَ وَ حُبَّ ما تُحِبُّهُ وَ حُبَّ مَنْ تُحِبُّكَ ، وَ العَمَلالَّذى يبلغنى الى حُبّكَ ، وَاجعَل حُبَّكَ احَبَّ الاشياء الَى . »
* در خلوتِ يار « 4 »
چه زيباست از « خود » رَستن ، و به « خدا » پيوستن ! سَجدههاى آيت الله قاضى ( ره ) اقبالِ كاملِ باطنى به حضرت معبود ، و نيز نشانِ فقر و انكسار و مَسكنت بود ، كه جُز اين ، شايستهى آن فانى در حضرتِ ربوبى نبود :
عَبيدكَ بِفنائِك ، مِسكينُكَ بِفنائِك ، فَقيرُكَ بِفنائِكَ ، يا لا الهَ الّا انْتَ سُبْحانَكَ انّى كُنْتُ مِنَ الظّالِمينَ .
* دوم ؛
چشمِ اميد
آيت الله قاضى ( ره ) ما را فرمود « 5 » :
« تسبيح صدّيقهىكبرى ( س ) « 6 » و آيةالكرسى « 7 » در تعقيبِ نماز ، تَرك نشود . »
* « در سالهاى متمادى كه با ايشان بودم ، مشاهده مىكردم كه خواندنِ سورهها [ مُسَبِّحات « 8 » ] را بعد از نمازهاى واجب شروع مىكردند ، و هيچگاه خواندن آنها موجب نمىشد كه كارهاى جارى خود را انجام ندهند . « 9 » »
آيت الله قاضى ( ره ) ؛
1 . سَجدههاى طولانى داشتند « 10 » .
2 . زيارت ششم اميرالمؤمنين ( ع ) « 11 » را بسيار عظيمالشّأن مىدانستند ؛
3 . بر انجام ذكر « يونسيه » « 12 » 400 مرتبه در سَجده ؛
4 . و تسبيحات اربعه « 13 » ، بعد از نماز ؛
هامش
( 1 ) - از زبان حجّت الاسلام والمسلمين شيخ على بهجت ؛ العبد ، ص 308 .
( 2 ) - قنوت در نماز ، به معناى دعا و درخواستى است كه با هيأت خاص در ركعت دوم نماز ، بعد از قرائت و قبل از و ركوع انجام مىشود ؛ سيرى در آداب الصّلوة ، ص 127 .
( 3 ) - اشاره به حديثِ « برترين نماز آن است كه قنوتِ بهترى داشته باشد » خصال ، شيخ صدوق ، ج 2 ، ص 103 .
( 4 ) - اللهشناسى ، ج 1 ، ص 224 ، پاورقى . نوشتنى است در حديثى نبوى مىخوانيم : بحارالانوار ، ج 85 ، ص 199 . بيهوده نبود اگر مرحوم حاج مُلّاهادى سبزوارى در قنوتش دعاى جوشن كبير ، يا برخى ديگر از نجواگرانِ خلوتِ يار ، دعاهاى كميل و ابوحمزهى ثمالى و . . . را در قنوت نمازشان زمزمه مىكردند ؛ پرستش آگاهانه ، ص 129 .
( 5 ) - آيت الله قاضى - بنابر نوشتهى فرزند محترمشان - در آخِرين سَجدهى نماز واجب ، اين ذكر را مىخواندند . همچنين در سَجدهى پايانىِ نمازهاى نافله ، اين دعاىشان بود : « يا عُدَّتى فى كُربَتى وَ يا وَليى فى نِعمَتى وَ يا غايتى فى رَغبَتى ، انتَ السّاتِر عُوْرَتى وَ الآنِس رَوْعَتى و المقيل عَثْرَتى ، فَاغْفِر خَطيئَتى ، يا ارحَمَ الرّاحِمينَ . »
( 6 ) - در وصيتنامهى خويش . و نيز فرمود : « بَعد از نمازهاى واجب ، تسبيح فاطمه ى زهرا ( س ) تَرك نشود ؛ همانا آن از ذكر كبير به شمار مىآيد و حدّاقل در هر مجلسى ، يك دوره ذكر شود . » ؛ اسوهعارفان ، ص 138 ، دستور عمل مرحوم قاضى به شاگردان ؛ به نقل از : صفحات من تاريخ الاعلام فى النّجف الاشرف ، ص 185 - 188 .
( 7 ) - تسبيح حضرت زهرا ( س ) در « ترتيب » و در « عدد » به اين صورت است : 34 بار « الله اكبر » 33 بار « الحمدلِلّه » و 33 بار « سبحانالله » ؛ ر . ك : فروع كافى ، كتاب الصّلاة ، باب التّعقيب بعدالصّلوةو الدّعا .
( 8 ) - سورهى بقره ، آيات 255 - 256 و 257 . نظر آيت الله سيد عبدالكريم كشميرى دربارهى آيةالكرسى ، 3 آيه است ، ولى بعضى از بزرگان ، آن را تا « العلى العظيم » مىدانند ؛ ر . ك : ذكرهاى شگفت عارفان ، ج 1 ، ص 137 .
( 9 ) - سورههايى از قرآن كه با « سَبّح » آغاز مىشوند .
( 10 ) - آيتالحق ، ج 2 ، ص 60 ؛ سيد محمّد حسن قاضى ( فرزند مكرّمِ آيت الله قاضى ) .
( 11 ) - روايات امامان معصوم ( ع ) ، سَجدههاى طولانى را « راه رسيدن به بهشت » ، « راهى براى رسيدن به خواستهها » ، « مؤثّرترين عامل طهارت قلب » ، « نشانهى تقوا » و . . . شمردهاند ؛ ر . ك : فروع كافى ، ج 1 ، ص 73 و اسرارالصّلوة ، ملكى تبريزى ، ص 270 . نوشتنى است سَجدههاى طولانى ايشان بعد از نماز صبح ( بين الطّلوعَين ) هرگز تَرك نمىشد ؛ ر . ك : آيتالحق ، ج 1 ، ص 433 .
( 12 ) - ر . ك : مفاتيح الجنان ، ص 551 .
( 13 ) - « لا الهَ الّا انْتَ سُبْحانكَ انّى كُنْتُ مِنَ الظّالمين » انبياء ، آيهى 87 ؛ يونُس ( ع ) گفت : « لا إله الّا . . . » ، از شكم ماهى نجات يافت ؛ بارانِ معرفت ، ص 45 ، ذكرهاى پيامبران ( ع ) .