ششم - كسى كه سگ را فرستاده وقتى برسد كه حيوان مرده باشد يا اگر زنده است به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد و چنانچه وقتى برسد كه به اندازه سر بريدن وقت باشد مثلًا حيوان چشم يا دم خود را حركت دهد يا پاى خود را به زمين بزند چنانچه سر حيوان را نبرد تا بميرد حلال نيست .
مسأله 2618 - كسى كه سگ را فرستاده اگر وقتى برسد كه بتواند سر حيوان را ببرد چنانچه مثلًا به واسطه بيرون آوردن كارد و مانند آن وقت بگذرد و آن حيوان بميرد حلال است ولى اگر چيزى همراه او نباشد كه با آن سر حيوان را ببرد و حيوان بميرد احتياط واجب آن است كه از خوردن آن خوددارى كنند .
مسأله 2619 - اگر چند سگ را بفرستد و با هم حيوانى را شكار كنند چنانچه همه آنها داراى شرطهايى كه در مسأله 2617 گفته شد بودهاند شكار حلال است و اگر يكى از آنها داراى آن شرطها نبوده شكار حرام است .
مسأله 2620 - اگر سگ را براى شكار حيوانى بفرستد و آن سگ حيوان ديگرى را شكار كند آن شكار حلال و پاك است . و نيز اگر آن حيوان را با حيوان ديگرى شكار كند هر دوى آنها حلال و پاك مىباشد .
مسأله 2621 - اگر چند نفر با هم سگ را بفرستند و يكى از آنها كافر باشد يا عمداً نام خدا را نبرد آن شكار حرام است و نيز اگر يكى از سگهايى را كه فرستادهاند به طورى كه در گذشته گفته شد تربيتشده نباشد آن شكار حرام مىباشد .
مسأله 2622 - اگر باز ، يا حيوان ديگرى غير سگ شكارى حيوانى را شكار كند آن شكار حلال نيست ولى اگر وقتى برسند كه حيوان زنده باشد و به دستورى كه در شرع معين شده سر آن را ببرند حلال است .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 484
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٤٨٤