او به سبب شكار مادرش باشد پاك و حلال است و اگر به آن سبب نباشد مثل اينكه قبلًا در شكم ، مرده باشد نجس است و گوشت آن هم حرام است .
شكار كردن با سگ شكارى
مسأله 2617 - اگر سگ شكارى ، حيوان وحشى حلالگوشتى را شكار كند پاك بودن و حلال بودن آن حيوان شش شرط دارد :
اول - سگ به طورى تربيت شده باشد كه هر وقت آن را براى گرفتن شكار بفرستند برود و هر وقت از رفتن جلوگيرى كنند بايستد و نيز بايد بنابر احتياط واجب عادتش اين باشد كه تا صاحبش نرسد از شكار نخورد ولى اگر از خون شكار بخورد اشكال ندارد و نيز اگر اتفاقاً شكار را بخورد اشكال ندارد .
دوم - صاحبش آن را بفرستد و اگر پيش خود دنبال شكار رود و حيوانى را شكار كند خوردن آن حيوان حرام است بلكه اگر پيش خود دنبال شكار رود و بعداً صاحبش بانگ بزند كه زودتر آن را به شكار برساند اگر چه بواسطهء صداى صاحبش شتاب كند بنابر احتياط واجب بايد از خوردن شكار خوددارى نمايند ولى اگر سگ ، خودش به شكار رود بعد صاحبش او را منع كند پس بايستد و بعداً او را بفرستد شكار او حلال است و اشكالى ندارد .
سوم - كسى كه سگ را مىفرستد بايد مسلمان باشد يا بچهء مسلمان باشد كه خوب و بد را بفهمد و اگر كافر يا كسى كه اظهار دشمنى با اهل بيت پيغمبر صلى الله عليه و آله و سلم مىكند سگ را بفرستد شكار آن سگ حرام است .
چهارم - وقت فرستادن سگ ، نام خدا را ببرد و اگر عمداً نام خدا نبرد آن شكار حرام است ولى اگر وقت فرستادن فراموش كرد نام خدا را ببرد تا قبل از رسيدن سگ به شكار ، هر وقت كه يادش آمد نام خدا را ببرد و اگر تا بعد از رسيدن هم يادش نيامد اشكال ندارد .
پنجم - شكار بواسطهء زخمى كه از دندان سگ پيدا كرده بميرد پس اگر سگ شكار را خفه كند يا شكار از دويدن يا ترس بميرد حلال نيست .