و نااميد شدن بنابر احتياط واجب نمىتواند از براى خود بردارد چون شبيه مجهولالمالك است و بايد آن را صدقه بدهد و فرقى بين اين مسأله و مسأله 2582 نيست .
مسأله 2581 - اگر در بين سالى كه اعلان مىكند مال از بين برود چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى كرده يا تعدى يعنى زيادهروى كرده باشد بايد عوض آن را به صاحبش بدهد و اگر كوتاهى نكرده و زيادهروى هم ننموده چيزى بر او واجب نيست .
مسأله 2582 - اگر مالى را كه نشانه دارد و قيمت آن به 6 / 12 نخود نقره سكهدار مىرسد در جايى پيدا كند كه معلوم است به واسطه اعلان ، صاحب آن پيدا نمىشود مىتواند در روز اول آن را از طرف صاحبش صدقه بدهد و چنانچه صاحبش پيدا شود و به صدقه دادن راضى نشود بايد عوض آن را به او بدهد و ثواب صدقهاى كه داده مال خود او است .
مسأله 2583 - اگر چيزى را پيدا كند و به خيال اينكه مال خود اوست بردارد بعد بفهمد مال خودش نبوده ، بايد تا يك سال اعلان نمايد ولى اگر مثلًا پاى خود را به گمشدهاى بزند و آن را از جاى خودش حركت دهد ولى تغيير مكانى مورد اعتنايى به آن ندهد بلكه بخواهد ببيند چيست ، اين عمل تصرف و تسلط بر آن را نمىرساند تا لقطه صادق باشد چون عرفاً برنداشته است ، اگر چه احتياط مستحب آن است كه در اين صورت هم اعلان كند .
مسأله 2584 - لازم نيست موقع اعلان ، جنس چيزى را كه پيدا كرده بگويد بلكه همين قدر كه بگويد چيزى پيدا كردهام كافى است ولى بعضى از خصوصياتى را كه دخالت دارد در پيدا شدن صاحب آن بايد بگويد مثل اينكه بگويد كتاب يا كفشى را پيدا كرده است .
مسأله 2585 - اگر كسى چيزى را پيدا كند و ديگرى بگويد مال من است در صورتى بايد به او بدهد كه نشانههاى آن را بگويد به طورى كه اطمينان از قول او پيدا شود و الّا بايد شاهد بياورد كه مال اوست . ولى لازم نيست نشانههايى را كه بيشتر اوقات صاحب مال هم ملتفت آنها نيست بگويد .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 473
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٤٧٣