بكارت او به واسطه جستن و يا زنا و مانند اينها از بين رفته است بنابر احتياط واجب بايد از پدر و يا جد پدرى اذن بگيرند .
مسأله 2387 - اگر پدر يا جد پدرى براى پسر نابالغ خود زن بگيرد پسر بايد بعد از بالغ شدن خرج آن زن را بدهد .
مسأله 2388 - اگر پدر يا جد پدرى براى پسر نابالغ خود زن بگيرد چنانچه پسر در موقع عقد مالى داشته مديون مهر زن است و اگر در موقع عقد مالى نداشته پدر يا جد او بايد مهر زن را بدهند .
عيبهايى كه به واسطه آن مىشود عقد را به هم زد
مسأله 2389 - اگر مرد بعد از عقد بفهمد كه زن يكى از هفت عيب را دارد و قبل از عقد بوده نه اينكه بعد از آن پيدا شده مىتواند عقد را به هم بزند : اول - ديوانگى . دوم - مرض خوره . سوم - مرض برص . چهارم - كورى . پنجم - زمينگير بودن . ششم - آنكه افضا شده يعنى راه بول و حيض يا راه حيض و غائط يا راه بول و غائط و حيض او يكى شده باشد . هفتم - آنكه گوشت يا استخوانى در فرج او باشد كه مانع نزديكى شود .
مسأله 2390 - اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او ديوانه است چه ديوانگى او قبل از عقد يا بعد از آن باشد مىتواند عقد را به هم بزند . ولى اگر حال او طورى است كه وقت نمازهاى روزانه را تشخيص مىدهد بنابر احتياط واجب زن نبايد عقد را به هم بزند . و يا اگر بفهمد آلت مردى ندارد يا مرضى دارد كه نمىتواند وطى و نزديكى نمايد يعنى عنين باشد كه بعد از مراجعه به حاكم شرع براى قرار دادن مدت تا يك سال كه اگر خوب نشد در اين مدت اگر زن بخواهد فسخ نمايد فسخ او صحيح است و يا اگر بفهمد تخمهاى او را كشيدهاند و اين كار قبل از عقد بوده مىتواند عقد را به هم بزند .
مسأله 2391 - اگر مرد يا زن به واسطه يكى از عيبهايى كه در دو مسأله پيش گفته شد عقد را به هم بزند بايد بدون طلاق از هم جدا شوند .