دوم - سلامت مزاج و توانايى آن را داشته باشد كه بتواند مكه رود و حج را بجا آورد .
سوم - در راه مانعى از رفتن نباشد و اگر راه بسته باشد ، يا انسان بترسد كه در راه ، جان يا عرض او از بين برود ، يا مال او را ببرند ، حج بر او واجب نيست . ولى اگر از راه ديگرى بتواند برود ، اگر چه دور تر باشد ، بايد از آن راه برود .
چهارم - به قدر بجا آوردن اعمال حج وقت داشته باشد .
پنجم - مخارج كسانى را كه خرجى آنان بر او واجب است مثل زن و بچه و مخارج كسانى را كه مردم خرجى دادن به آنها را لازم مىدانند داشته باشد .
ششم - بعد از برگشتن كسب ، يا زراعت ، يا عايدى ملك ، يا راه ديگرى براى معاش خود داشته باشد كه مجبور نشود به زحمت زندگى كند .
مسأله 2047 - كسى كه بدون خانهء ملكى رفع احتياجش نمىشود يعنى خانهء اجارهاى مثلًا خلاف شأن اوست به طورى كه از نداشتن خانهء ملكى به مشقت و حرج بيفتد ، وقتى حج بر او واجب است كه پول خانه را هم داشته باشد .
مسأله 2048 - زنى كه مىتواند مكه برود ، اگر بعد از برگشتن ، از خودش مال نداشته باشد و شوهرش هم مثلًا فقير باشد و خرجى او را ندهد و ناچار شود كه به سختى و حرج زندگى كند ، حج بر او واجب نيست .
مسأله 2049 - اگر كسى توشهء راه و مركب سوارى نداشته باشد و ديگرى به او بگويد حج برو من خرج تو و عيالات تو را در موقعى كه در سفر حج هستى مىدهم در صورتى كه اطمينان داشته باشد كه خرج او را مىدهد و اطمينان او هم در نظر عقلاء صحيح باشد ، در صورتى كه اصل قبول آن خرج براى او خوارى نداشته باشد و يا حرجى نباشد حج بر او واجب مىشود .
مسأله 2050 - اگر خرجى رفتن و برگشتن و خرجى عيالات كسى را در مدتى كه مكه مىرود و برمىگردد ، به او ببخشند و با او شرط كنند كه حج كند و او قبول نمايد ، حج
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 360
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٣٦٠