مسأله 2026 - فقيرى كه فطره به او مىدهند ، لازم نيست عادل باشد ولى احتياط واجب آن است كه به شرابخوار و كسى كه آشكارا معصيت مىكند فطره ندهند .
مسأله 2027 - به كسى كه فطره را در معصيت مصرف مىكند نبايد فطره بدهند .
مسأله 2028 - واجب است كه به يك فقير كمتر از يك صاع كه تقريباً از سه كيلو 25 مثقال و 18 نخود كمتر است ، فطره ندهند ولى اگر بيشتر بدهند اشكال ندارد .
مسأله 2029 - اگر از جنسى كه قيمتش دو برابر قيمت معمولى آن است مثلًا از گندمى كه قيمت آن دو برابر قيمت گندم معمولى است ، نصف صاع كه معناى آن در مسأله پيش گفته شد بدهد كافى نيست ، و اگر آن را به قصد قيمت فطره هم بدهد اشكال دارد . مگر آنكه پول يك صاع گندم معمولى به عنوان فطره بدهد به فقير و بعد فقير اگر خودش خواست از او اين نصف صاع را بخرد .
مسأله 2030 - انسان نمىتواند نصف صاع را از يك جنس مثلًا گندم و نصف ديگر آن را از جنس ديگر مثلًا جو بدهد . و اگر آن را به قصد قيمت فطره هم بدهد اشكال دارد .
مسأله 2031 - مستحب است در دادن زكات فطره ، خويشان فقير خود را بر ديگران مقدم دارد و بعد همسايگان فقير را ، بعد اهل علم فقير را ، ولى اگر ديگران از جهتى برترى داشته باشند ، مستحب است آنها را مقدم بدارد .
مسأله 2032 - اگر انسان به خيال اينكه كسى فقير است به او فطره بدهد و بعد بفهمد فقير نبوده ، چنانچه مالى را كه به او داده از بين نرفته باشد ، بايد پس بگيرد و به مستحق بدهد و اگر نتواند بگيرد بايد از مال خودش فطره را بدهد . و اگر از بين رفته باشد ، در صورتى كه گيرنده فطره مىدانسته آنچه را گرفته فطره است ، بايد عوض آن را بدهد . و اگر نمىدانسته در صورتى كه از طرف دهنده گولخورده حساب شود مىتواند كه عوض آنچه را تلف شده به دهنده زكات ندهد . و انسان بايد دوباره فطره را بدهد .
مسأله 2033 - اگر كسى بگويد فقيرم ، نمىشود به او فطره داد ، مگر آنكه از گفتهء او اطمينان پيدا شود ، يا انسان بداند كه قبلًا فقير بوده است .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 357
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٣٥٧