نه و اعتنا نكند ، چنانچه پيش از سجده يادش بيايد كه ركوع نكرده بايد ركوع كند و اگر در سجده يادش بيايد نمازش باطل است .
مسأله 1202 - كسى كه زياد شك مىكند اگر شك كند چيزى را كه ركن نيست بجا آورده يا نه و اعتنا نكند و بعد يادش بيايد كه آن را بجا نياورده چنانچه از محل بجا آوردن آن نگذشته بايد آن را بجا آورد و اگر از محل آن گذشته نمازش صحيح است مثلًا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه و اعتنا نكند چنانچه در قنوت يادش بيايد كه حمد نخوانده بايد بخواند و اگر در ركوع يادش بيايد نماز او صحيح است و بنابر احتياط بايد دو سجده سهو بعد از نماز براى كم شدن حمد بجا آورد .
5 - شك امام و مأموم
مسأله 1203 - اگر امام جماعت در شمارهء ركعتهاى نماز شك كند مثلًا شك كند كه سه ركعت خوانده يا چهار ركعت چنانچه مأموم يقين يا گمان داشته باشد كه چهار ركعت خوانده و به امام بفهماند كه چهار ركعت خوانده است امام بايد نماز را تمام كند و خواندن نماز احتياط لازم نيست و نيز اگر امام يقين يا گمان داشته باشد كه چند ركعت خوانده است و مأموم در شمارهء ركعتهاى نماز شك كند بايد به شك خود اعتنا ننمايد و همچنين است اگر مأموم يا امام گمان داشته باشد و ديگرى يقين ، بايد تبعيت از آنكه يقين دارد بنمايد و اگر توانست احراز كند يقين او را به گمان خود اعتنا نكند .
6 - شك در نماز مستحبى
مسأله 1204 - اگر در شماره ركعتهاى نماز مستحبى شك كند چنانچه طرفِ بيشترِ شك نماز را باطل مىكند بايد بنا را بر كمتر بگذارد مثلًا اگر در نافله صبح شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه ركعت ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است و اگر طرف بيشتر شك نماز را باطل نمىكند مثلًا شك كند كه دو ركعت خوانده يا يك ركعت به هر طرف شك عمل كند نمازش صحيح است .
مسأله 1205 - كم شدن ركن ، نافله را باطل مىكند ولى زياد شدن ركن آن را باطل نمىكند پس اگر يكى از كارهاى نافله را فراموش كند و موقعى يادش بيايد كه مشغول