مسأله 970 - واجب است پيش از گفتن تكبير و بعد از آن مقدارى بايستد تا يقين كند كه در حال ايستادن تكبير گفته است .
مسأله 971 - اگر ركوع را فراموش كند و بعد از حمد و سوره بنشيند و يادش بيايد كه ركوع نكرده ، بايد بايستد و به ركوع رود و اگر بدون اينكه بايستد به حال خميدگى به ركوع برگردد ، چون قيام متصل به ركوع را بجا نياورده نماز او باطل است .
مسأله 972 - موقعى كه ايستاده است ، بايد بدن را حركت ندهد و به طرفى خم نشود و به جايى تكيه نكند ولى اگر از روى ناچارى باشد ، يا در حال خم شدن براى ركوع پاها را حركت دهد اشكال ندارد .
مسأله 973 - اگر موقعى كه ايستاده ، از روى فراموشى بدن را حركت دهد يا به طرفى خم شود ، يا به جايى تكيه كند ، اشكال ندارد و نيز اگر در قيام موقع گفتن تكبيرةالاحرام و قيام متصل به ركوع از روى فراموشى باشد بايد نماز را تمام كند و صحيح است ولى احتياط مستحب آن است كه دوباره بخواند .
مسأله 974 - احتياط واجب آن است كه در موقع ايستادن هر دو پا روى زمين باشد ولى لازم نيست سنگينى بدن روى هر دو پا باشد و اگر روى يك پا هم باشد اشكال ندارد .
مسأله 975 - كسى كه مىتواند درست بايستد اگر پاها را خيلى گشاد بگذارد كه به حال ايستادن معمولى نباشد نمازش باطل است .
مسأله 976 - موقعى كه انسان در نماز مشغول خواندن چيزى است حتى موقع گفتن ذكرهاى مستحبى نماز بايد بدنش آرام باشد . و در موقعى كه مىخواهد كمى جلو يا عقب رود ، يا كمى بدن را به طرف راست يا چپ حركت دهد بايد چيزى نگويد ولى ( بِحَوْلِ اللّهِ وَ قُوَّتِهِ اقُومُ وَ اقْعُدُ ) را بايد در حال برخاستن بگويد .
مسأله 977 - اگر در حال حركت بدن ذكر بگويد ، مثلًا موقع رفتن به ركوع يا رفتن به سجده تكبير بگويد ، چنانچه آن را به قصد ذكرى كه در نماز دستور دادهاند بگويد ، بايد
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 176
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١٧٦