خود بگذراند و براى تكبير اشاره كند با انگشت خود و زبانش را هم اگر مىتواند حركت دهد .
مسأله 965 - مستحب است بعد از تكبيرةالاحرام بگويد : ( يا مُحْسِنُ قَدْ أَتاكَ الْمُسِييءُ وَ قَدْ امَرْتَ الْمُحْسِنَ انْ يَتَجاوَزَ عَنِ الْمُسِييءِ انْتَ الْمُحْسِنُ وَ انَا الْمُسِييءُ بِحَقّ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ صَلّ عَلي مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ تَجاوَزْ عَنْ قَبِيحِ ما تَعْلَمُ مِنّي ) . يعنى : اى خدايى كه به بندگان احسان مىكنى بنده گنهكار به در خانه تو آمده و تو امر كردهاى كه نيكوكار از گنهكار بگذرد ، تو نيكوكارى و من گناهكار ، به حق محمد و آل محمد صلى الله عليه و آله و سلم رحمت خود را بر محمد و آل محمد بفرست و از بديهايى كه مىدانى از من سر زده بگذر .
مسأله 966 - مستحب است موقع گفتن تكبير اول نماز و تكبيرهاى بين نماز دستها را تا مقابل گوشها بالا ببرد ولى از نرمه گوش بالاتر نبرد .
مسأله 967 - اگر شك كند كه تكبيرةالاحرام را گفته يا نه ، چنانچه مشغول خواندن چيزى شده ، به شك خود اعتنا نكند و اگر چيزى نخوانده ، بايد تكبير را بگويد .
مسأله 968 - اگر بعد از گفتن تكبيرةالاحرام شك كند كه آن را صحيح گفته يا نه چنانچه مشغول خواندن چيزى شده به شك خود اعتنا نكند و اگر چيزى نخوانده بايد تكبير را بگويد و احتياط مستحب آن است كه اول عملى كه نماز را باطل مىكند انجام دهد مثلًا صورت خود را از قبله برگرداند ، بعد تكبير را بگويد ، و اگر شك كند تكبيرى را كه گفته تكبيرةالاحرام بوده يا تكبير پيش از رفتن به ركوع بنا بگذارد بر اينكه تكبيرةالاحرام بوده است .
قيام ( ايستادن )
مسأله 969 - قيام در موقع گفتن تكبيرةالاحرام و قيام پيش از ركوع كه آن را قيام متصل به ركوع مىگويند ركن است ولى قيام در موقع خواندن حمد و سوره و قيام بعد از ركوع ركن نيست و اگر كسى آن را از روى فراموشى ترك كند ، نمازش صحيح است .