مسأله 818 - اگر خونى در بدن يا لباس خود ببيند و يقين كند كه از خونهاى نجس نيست ، مثلًا يقين كند كه خون پشه است چنانچه بعد از نماز بفهمد از خونهايى بوده كه نمىشود با آن نماز خواند ، نماز او صحيح است .
مسأله 819 - اگر يقين كند خونى كه در بدن يا لباس اوست خون نجسى است كه نماز با آن صحيح است ، مثلًا يقين كند خون زخم و دمل است ، چنانچه بعد از نماز بفهمد خونى بوده كه نماز با آن باطل است ، نماز او صحيح است ولى احتياط مستحب آن است كه نماز را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد .
مسأله 820 - اگر نجس بودن چيزى را فراموش كند و بدن يا لباسش با رطوبت به آن برسد و در حال فراموشى نماز بخواند و بعد از نماز يادش بيايد ، نماز او صحيح است ولى اگر بدنش با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و بدون اينكه خود را آب بكشد ، غسل كند و نماز بخواند ، غسل و نمازش باطل است و نيز اگر جايى از اعضاى وضو با رطوبت به چيزى كه نجس بودن آن را فراموش كرده برسد و پيش از آن كه آنجا را آب بكشد ، وضو بگيرد و نماز بخواند ، وضو و نمازش باطل مىباشد .
مسأله 821 - كسى كه يك لباس دارد ، اگر بدن و لباسش نجس شود و به اندازه آب كشيدن يكى از آنها آب داشته باشد ، بايد بدن را آب بكشد و نماز را با لباس نجس بخواند و احتياط مستحب آن است كه لباس را بيرون آورد و نماز ديگرى به دستورى كه براى برهنگان گفته شد بجا آورد ، و در صورتى كه بواسطهء سرما يا عذر ديگر نتواند لباس را بيرون آورد نيز بنابر احتياط واجب بدن را آب بكشد و با همان لباس نماز بخواند ولى اگر مثلًا نجاست يكى بول است كه اگر بخواهد با آب قليل آب بكشد بايد دو مرتبه آب روى آن بريزد و ديگرى خون است كه يك مرتبه ريختن كافى است بنابر احتياط واجب آن را كه به بول نجس شده آب بكشد .
مسأله 822 - كسى كه غير از لباس نجس لباس ديگرى ندارد بايد با همان لباس نجس نماز بخواند و احتياط مستحب آن است كه نماز را به دستورى هم كه براى برهنگان گفته شد بجا آورد ، و فرقى نيست در اين كه مىشود با آن لباس نماز خواند بين كسى كه عذرى مثل سرما مانع او باشد از در آوردن آن لباس يا عذرى نداشته باشد .
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 150
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١٥٠