شرط اول :
مسأله 808 - لباس نماز گزار بايد پاك باشد و اگر كسى عمداً با بدن يا لباس نجس نماز بخواند ، نمازش باطل است .
مسأله 809 - كسى كه نمىداند با بدن و لباس نجس نماز باطل است ، اگر با بدن و لباس نجس نماز بخواند نمازش باطل است ، ولى بايد دانست كه بودن نجاست در باطن بدن مثل داخل دهان و بينى نماز را باطل نمىكند .
مسأله 810 - اگر به واسطه ندانستن مسأله چيز نجسى را نداند نجس است و با آن نماز بخواند نمازش باطل است مثلًا بنابر قول كسى كه عرق جنب از حرام را نجس مىداند اگر مقلد او نداند كه عرق جنب از حرام نجس است و با آن نماز بخواند نماز او باطل است و همچنين است اگر نداند كه عرق جنب از حرام مانع صحت نماز است و با آن نماز بخواند نماز او باطل است اگر چه نجس هم نباشد و گذشت در باب نجاسات كه عرق جنب از حرام نجس نيست .
مسأله 811 - اگر نداند كه بدن يا لباسش نجس است و بعد از نماز بفهمد نجس بوده نماز او صحيح است ولى احتياط مستحب آن است كه اگر وقت دارد ، دوباره آن نماز را بخواند .
مسأله 812 - اگر فراموش كند كه بدن يا لباسش نجس است و در بين نماز يا بعد از آن يادش بيايد ، بايد نماز را دوباره بخواند و اگر وقت گذشته قضا نمايد .
مسأله 813 - كسى كه در وسعت وقت مشغول نماز است ، اگر در بين نماز ، بدن يا لباس او نجس شود و پيش از آنكه چيزى از نماز را با نجاست بخواند ملتفت شود كه نجس شده ، يا بفهمد بدن يا لباس او نجس است و شك كند كه همان وقت نجس شده يا از پيش نجس بوده ، در صورتى كه آب كشيدن بدن يا لباس يا عوض كردن لباس يا بيرون آوردن آن ، نماز را به هم نمىزند ، بايد در بين نماز بدن يا لباس را آب بكشد ، يا لباس را عوض نمايد ، يا اگر چيز ديگرى عورت او را پوشانده لباس را بيرون آورد ولى چنانچه طورى باشد كه اگر بدن يا لباس را آب بكشد يا لباس را عوض كند يا بيرون آورد ،
رساله عمليه هداية المتقين (به انضمام رساله مضاربه و مسائل ديگر روز) (فارسى) — صفحة 148
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١٤٨