كند ، واجب است روز دوازدهم آن را قضا نمايد . و كسى كه رمى روز دوازدهم را فراموش كرده بايستى در روز سيزدهم قضا نمايد . و احتياط اين است كه بين اداءِ همان روز و قضاى روز قبل يك ساعت فاصله گذاشته ، و قضاى روز قبل را پيش از اداء همان روز بجا آورد ، و قضاى روز قبل را بنابر احتياط مستحب طرف صبح و اداء همان روز هنگام زوال باشد .
مسئله 440 : كسى كه رمى را در منى فراموش نموده و پس از كوچ به مكه يادش آمد ، واجب است به منى برگشته و رمى نمايد . و چنانچه فراموش شده رمى دو روز يا سه روز باشد ، احتياط اين است كه بين وظيفه هر روز و روز ديگر يك ساعت فاصله بگذارد . و چنانچه پس از خروج از مكه يادش آمد كه رمى نكرده ، واجب نيست به منى برگردد ، بلكه در سال بعد خود يا نايبش آن را قضا نمايد و اگر بعد از ايام تشريق يادش آمد و از مكه خارج نشده احتياط مستحب آن است كه خودش بجا آورد و واجب است سال بعد هم خودش و يا نايبش آن را قضا نمايد .
مسئله 441 : بيمارى كه اميد ندارد تا مغرب بهبودى حاصل كند ، براى رمى نايب بگيرد ، و چنانچه اتّفاقاً پيش از
مناسك حج (1415هـ) — صفحة 209
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص٢٠٩