طوافش جزماً باطل است و لازم است اعاده نمايد .
سوّم : آنكه زيادى را پس از فراغت از طواف به قصد جزئيت آن بجا آورد كه در اين صورت بنابر احتياط واجب بايد طواف را اعاده كند و حكم به بطلان طواف كه بعضى جزماً گفتهاند مشكل است . خصوصاً در صورتى كه زياده بعد از خروج از مطاف يا به هم خوردن موالات باشد .
چهارم : آنكه زيادى را به قصد جزئيت طواف ديگر بجا آورد و طواف دوّم را تمام كند . كه در اين صورت گرچه در طواف زيادى نداشته ، ولى احوط بلكه اظهر بطلان طواف اوّل است به جهت آنكه دو طواف واجب را پشت سر هم آورده .
پنجم : آنكه قصد جزئيت زيادى را براى طواف ديگر بنمايد ، و اتّفاقاً نتواند طواف ديگر را به آخر برساند ، در اين صورت نه زيادى هست و نه قِران ، ولى گاهى طواف در اين صورت به جهت عدم تحقّق قصد قربت باطل مىشود ، و آن در صورتى است كه مكلّف هنگام شروع به طواف يا در اثناء آن با اينكه مىداند قِران حرام و مبطل طواف است آن را قصد نمايد ، كه قصد قربت با قصد حرام جمع نمىشود
مناسك حج (1415هـ) — صفحة 157
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١٥٧