كار را داشته باشد ، و در غير اين صورت سعى و تقصير نموده و براى حج محرم شود و لازم است پس از بازگشت از منى و قبل از طواف حج ، قضاى طواف عمره را به نحوى كه گفته شد بجا آورد .
مسئله 295 : هرگاه زن پس از طواف و پيش از نماز آن ( يعنى بين طواف و نمازش ) حيض شود طواف صحيح است ، و نماز طواف را پس از پاكى و غسل بجا آورد . و چنانچه وقت نداشت سعى و تقصير را بجا آورده و نماز طواف را پيش از طواف حج قضا نمايد .
مسئله 296 : هرگاه زنى پس از طواف و نمازش احساس نمود كه حيض دارد و نداند كه پيش از طواف يا پيش از نماز يا در اثناء بوده و يا بعد از نماز رخ داده ، در اين صورت بنا را بر صحت طواف و نماز بگذارد ، و چنانچه بداند كه قبل از نماز حادث شده و وقتش هم تنگ است سعى و تقصير نموده و نماز را تا پس از پاكى تأخير بياندازد و عمرهاش صحيح است .
مسئله 297 : هرگاه زنى به مكّه رسيد و مىتوانست اعمال عمره را بجا آورد ، ولى با علم و عمد به جا نياورد تا
مناسك حج (1415هـ) — صفحة 145
مساهمون: الشيخ محمد على إسماعيل پور القمشهاى
ص١٤٥