است . مثل غذاى پاكيزه خوردن ؛ جويدن غذا طورى باشد كه در دهان او صدا نكند ؛ دست ، جلو ديگران دراز نكند ؛ مودب و پاكيزه سر سفره بنشيند ؛ كلمات تهوعآور نگويد . . .
2 . راجع به وظايف عبوديت و امور تعبدى هم چون ؛ ذكر و دعا وارده و حمد و بسم الله و ياد خدا و نعمت الهى و تفكر و تدبر در سفره فيض الهى كه پيوسته براى ميليادها بشر مومن و گناهكار گسترده است .
چنان سفره گسترانيده دوست * كه هر بنده يك عمر مهمان او است
اديم زمين سفره عالم او است * برين خوان نعماء چه دشمن چه دوست
3 . امورى در بهداشت و سلامتى انسان وجود دارد كه هدف نهايى آن در مورد غذا خوردن است و آن امور داراى نقش مهمى است و روى مقررات علمى و موازين فلسفى و حكيمانه قانونگزارى شده است و هدف ما در اين كتاب قسم سوم است . اينك به ذكر چند آداب از اين نوع سوم را با اشاره به فلسفه آنها مىپردازيم .
مستحب است پيش از خوردن غذا هر دو دست ، كاملًا شسته شود ؛ « 1 » زيرا ممكن است دست انسان آلوده به كثافات و ميكروبها و آلودگى باشد و رعايت نكردن اين سنت علاوه بر انزجار و تنفر ، ديگران از غذا خوردن با او ، ممكن است سلامتى او را به خطر ميكروبها و باكترىها و سموم خارجى ، كه دست انسان به آنها رسيده و در زير ناخنها منزل گزيده ، تهديد نمايد .
گذشته از علتهاى ذكر شده اين عمل ، نظافت است و نظافت و پاكيزگى امرى است طبعاً مطلوب و ذوقاً مطبوع .
و نيز شستن دستها بعد از غذا مستحب است و فايده بهداشتى آن روشن است . چون موجب اجتماع ميكروبها مىشود .
هامش
( 1 ) . در جلد سوم وسائل الشيعه ، 17 روايت درباره آن نقل نموده است .